hee meiden,
ik heb echt de verschrikkelijkste nacht ever gehad. en heb gewoon de behoefte het even van me af te schrijven omdat het me niet los laat.
Vanacht om 1 uur kwam mijn vriend de slaapkamer op.
ik ging blijkbaar rechtop zitten en schreeuwde en gilde de longen uit mijn lijf.
ik huilde kei hard en was helemaal hysterisch.
mijn vriend pakte me blijkbaar vast en zei: schat wat is er? schat wordt wakker wat is er?!"
toen herinnerde ik me dat ik wakker werd en nog steeds huilde, en helemaal gedesorienteerd was en vroeg waar ik was door mijn paniek en tranen heen.
blijkbaar had ik een droom gehad ofzo. maar ik zei dat ie het licht moest aandoen.
hij deed het licht aan en ik keek mezelf aan in de kledingkast spiegel die achter ons bed staat. mijn ogen waren zo groot en mijn keel deed pijn.
ik was helemaal bezweet en was nog steeds doodsbang.
wat er is gebeurd ik weet het niet maar ik heb uren wakker gelegen en mijn vriend hield me constant vast. mn hart ging echt als een razende te keer en ik was ook aan het hyperventileren.
ik kon gewoon niet meer slapen ik ben echtn og nooit zo bang geweest.
waarvoor ik weet het niet. ik kan me geen droom ofzo herinneren. en nu nog tril ik over mn hele lichaam en het laat me echt niet los.
is dit nog normaal?
zucht… ja echt even: adem in adem uit situatie.
ik weet niet wat er aan de hand is maar ik voel me ook echt brak nu.
weet ook niet waarom ik het met jullie deel, maar moest het even van me afschrijven, misschien dat het dan wat rustiger wordt in mn lijf.
ooit zoiets meegemaakt?? wat kan dit zijn? ik bedoel heb vaker nachtmerries maar dan herinner ik me wat ik gedroomd heb en ook al was het dan doodeng, dit is me nog nooit gebeurd.
moest er echt even uit hoor















