Uitslag reumatoloog --> even van me afschrijven

#41

pff om je laatste zin spronngen de tranen weer in mijn ogen michele…
weet je wat het is, rico wil graag in de sneeuw spelen. mama kan dat niet, rico gaat huilen en ik jank gewoon mee. dat soort dingen snapje? ik wil die dingen OOK doen. Papa zei gisteren: maar dan doe ik dat toch gewoon? en dan zeg ik: ja maar ik wil dat OOK kunnen ik wil ook sneeuwpoppen bouwen en met hem sleeen en lekker in de sneeuw ravotten. Ik will ook als het koud is buiten met hem lekker vanalles kunnen doen.
dat laatste gaat dan opzich wel want ik weet dat ik wel in beweging moet blijven. door juist niets te doen of juist TE veel maakt het er niet beter op. ik weet geen middenweg, want ik kan moeilijk een rem ergens opzetten als ik eenmaal bezig ben… heeft weer met mijn problematiek te maken en dan denk ik: dit is JUIST iets waar ik een balans in moet vinden. maar doordat ik ook dat andere heb (mail ik nog wel) kan ik die balans niet vinden. dat kon ik ook niet voordat ik uberhoudt die pijn kreeg dus hoe moet dat dan nu.
ik doe mijn best wel maar ik heb de rust in mijn hoofd gewoon niet zo… dat ik echt rust kan nemen als ik dat moet. Ik ben ontzettend gefrustreerd. op dit moment is het lege wat weg aan het trekken en ben ik gewoon kwaad.
ik ging net met de hond en Rico naar buiten want papa is er nu niet… en shadow trok gigantisch naar rechts (trekt altijd moet ook is wat aan gedaan worden) en rico trok naar links. ik werd helemaal pissed off buiten en ik riep kei hard tegen shadow: EN NOU GA JE LUISTEREN KLOTE HOND! en rico begon toen weer te driften dus heb ik rico’s hand losgelaten op een veilige plek en zei: rico blijf maar lekker staan daar dan. doei! en ik liep aan, maar hij liep niet mee en ging op de grond huilen. ikv oelde me zo kwaad op alles en zo verdrietig dat ik doei tegen Rico zei en hij door de situatie helemaal in de war raakte… ik voel me echt een malloot nu. ik werd echt boos en eenmaal binnen (heb hem maar mee getrokken, hij liep wel mee maar had mn greep wel goed aan zn jas) en dus eenmaal binnen begon hij boos te worden op mij omdat ik even geen puf had om een ballon op te blazen, en ik was zijn kleurpotloden in een doos aan het opbergen dat ik gewoon van de stress die doos weer uit mijn handen liet vallen en alles viel eruit.
toen zei rico: aah mama, en hielp opruimen. zo schattig, Ik zei ook dat mama echt niet boos is op Rico en dat mama gewoon even heel erg moe is (ik ben niet moe maar gewoon kwaad maar dat snapt rico nog niet helemaal)
zucht…

#42

Na de leegte kwam bij mij ook idd de boosheid (en nog als ik iets niet kan door de FM) en daarna onwijs veel verdriet, waarna eindelijk de acceptatie kwam… En ik was ook zo koppig dat ik geen pijnstillers wilde, maar nu realiseer ik me steeds meer dat ik anders niet fatsoenlijk kan functioneren… nogmaals een dikke knuffel!!!

#43

Oh meisje die boosheid is zo normaal, die heb ik ook gehad nu met die suiker maar ook daarvoor wel hoor, Ik heb geen reuma maar wel natuurlijk andere beperkingen, sommige door mijn bouw sommige door mijn ex, maar geloof me er komt een moment dat je merkt dat je het een plekje in je leven hebt kunnen geven en nu baal je dat je met Rico niet mee kan de sneeuw is, maar als hij ouder is zal hij het ook beter begrijpen en dan zul je zien dat het voor jou ook makkelijker is om te zeggen nu even niet, enne raas nu eerst maar even uit wat ook dat hoort bij het acceptatieproces.

Groetjes,

Michèle

#44

is het ook normaal dat ik er nog steeds niks van snap en dat het qua “inzicht” dat ik “het” heb nog heel leeg en ja “whatever” is?
ik ben gowon kwaad en geen idee waarom. ja dat is wellicht de reden maar ik voel niet het verband.
iedereen wil me de hele tijd bellen ik wordt er gek van en: kan ik wat doen?
hou gewoon op. ik wil er niet aan herinnerd worden laat me gewoon… zoiets weet je wel?

#45

Oh heel bekend meid, je moet het een plekje gaan geven en dat doe je op jou manier alleen weet je nog niet hoe. Het horen gaat sneller en is rauwer op je dak dan de tijd dat je er mee moet leven, maar het komt goed. Je bent nu net een puzzel die bijna af was. Je had net de stukjes een beetje op zijn plek en nu komt er een dokter en die gooit de stukjes weer door elkaar en jij moet maar gaan uitzoeken waar ze horen want ze hebben meteen het plaatje een beetje veranderd. kun je me nog een beetje volgen??

Groetjes,

Michèle

#46

Nee Inge dat is er bij mij nog niet uitgekomen. Maar ik heb al vanaf mijn 22ste dat mijn bekken uit elkaar staan en me ruggewervels op elkaar staan. En al slijtage aan me botten.

Tuurlijk ben je leeg nu dat kan niet anders, dan komt de boosheid, dan het negeren (kijk daar mee uit) en dan heel langzaam de acceptatie.

Rico zal je nooit iets kwalijk nemen, heeft madelon ook niet gedaan en nog niet. Ze weet niet beter. Je wilt niet weten hoe vaak ik gejankt heb dat ik niet met me dochter lekker de stad in kon. En noem maar op zulke dingen. Ik kan het nu momenteel wel omdat ik de buggy als steun heb en straks weer niet meer want ik verdom het nog om achter een rollator te gaan lopen of in ene rolstoel te gaan zitten. en zo zie je dat er volledige acceptatie nog steeds niet is.

Papa is hier voor de buiten speel dingen het stoeien ed. Mama voor de knuffels en voorlezen en liedjes zingen en knutselen etc. Goed verdeeld toch

Liefs Michelle

Lilypie - Personal pictureLilypie Kids Birthday tickers

Lilypie - Personal pictureLilypie Third Birthday tickers

#47

dankjewel voor jullie lieve reacties. ik wil er later wat meer op ingaan ik heb nu even een hele boze verdrietige — maar tegelijkertijd ook weer mijn emoties negeren "dagje"
hopelijk heb ik morgen meer trek om er op in te gaan er is hier nogal wat besproken in hoeverre ze tot me door probeerde te dringen… ik heb er gewoon nog helemaalg een zin in nu

#48

Weet niet zo goed wat ik moet zeggen, maar geef je wel een dikke knuffel!!

#49

@Michele: ja ik begrijp wel wat je bedoeld, ik zit nog steeds van: ik geloof het niet. het dringt niet door ofzo. erg vreemd.

@Michelle: ik vind je berichtje lief… en het klopt ook wel, het negeren is gevaarlijk. ik moet zeggen dat ik zo’n dag (de dag erna zelfs al) al had. ik heb me een breuk gepoetst. s’avonsd had ik echt pijn en dacht ik: verdorie!
Het wil er allemaal nog helemaal niet in bij me. Als mensen ernaar vragen voel ik me ineens helemaal gespannen en wil ik het er niet over hebben. Tegen jullie is anders… zo hoef ik niet te praten en dan voel ik wat minder emotie ofzo. Ik weet gewoon nog helemala niet wat ik ermee moet. ik weet niet wanneer dat wel gaat komen maar pff.

Ik ben gisterenochtend voor het eerst zonder echt pijn wakker geworden. Ik denk dat het ook wel deels met die vitamine d shot te maken heeft. Dat gaf de reumatoloog ook aan. want het moest 75 zijn en het was 25. ook al stond er in de papieren dat het eigenlijk 50 moest zijn maar het schijnt dat 75 het beste is en dat 50 meer iets van vroeger ofzoiets was.
enfin… nu heb ik die shot gehad (de zelfde dag als dat ik de uitslag kreeg al) en gister ochtend ging het iets beter.
Ik had ook een kruik mee in bed genomen en dat verlichte opzich wel wat.
ook had ik omdat ik niet in slaap kon komen een halve oxazepam genomen en misschien ligt het ook wel daaraan dat ik minder “gespannen” sliep en daardoor dus zonder teveel pijn wakker werd.
In ieder geval was het vanochtend weer helemaal brak.
Ik heb een nieuwe stofzuiger gekocht van AEG en die slang en stang is veel langer zodat ik niet zo “onder” mijn macht zit te werken (ipv erboven) dat hielp wel en hij zuigt super dus stofzuigen vandaag ging heel snel waardoor het ook iets minder energie kost.

Ik had gisterenochtend toch maar de beslissing genomen de huisarts te bellen om alles eens door te spreken en wat ze eventueel kon betekenen. Ik zat echt met die telefoon in mijn hand zovan: ga ik wel…of ga ik niet bellen.
dus toch gebeld krijg je dit: wij zijn wegens overhuizing tot 7 februari gesloten
VERDOMME! dacht ik en wilde dat ding echt tegen de muur kapot smijten. Normaal heb ik niet zo’n temperamentje hoor (niet meer) maar gewoon ik baalde en ik was al boos op mezelf.
het is ook altijd wat daar. maar nu gaan ze groter zitten met 3 spreekkamers dus ik neem aan dat mijn huisarts nu elke dag werkt ipv alleen op woensdag en vrijdag. en die andere dokter die ik niet mag de overige dagen.
ik denk dat er ook een dokter bij komt want waarom anders 3 spreekkamers…
dan neem ik OOK aan dat ze meerdere telefoons aanschaffen want jeee zeg je belt en 1 uur later kom je er eens doorheen, en daarnaast zijn ze amper te bereiken omdat je zovaak die antwoord apparaat krijgt.

zucht heerlijk om van me af te schrijven.
gisteren is een vriendin blijven slapen en we zijn vanmiddag het winkelcentrum in geweest. hebben we wat dingen gekocht voor rico’s nieuwe kamer (cars wasmand haha en posters enzo superleuk!) en daarna hebben we chocolade taart gegeten en cappuchino gedronken bij multivlaai.
We zijn vvoor de grap nog naar een feestwinkel geweest en rico heeft carnavals pakjes bekeken en aangetrokken.
hij vond de schaap het leukste, hij kreeg toen ook nog een helium balon aan zn wagen. hij was helemaal blij!
Toen ging ze nara huis en heb ik shadow dr tuigje aan gedaan (kwam vandaag ook binnen want ze trok toch zo hard? nu kan ik haar beter handelen met dit tuigje) Rico meegenomen en even bij de speeltuin geweest.
shadow zelfs losgelaten voor een paar minuten en het was leuk!

nu ben ik echt moe en ik heb zoiets van: lekker afleiding gehad vandaag zodat ik niet hoefde na te denken. daar had ik even genoeg van.
vanavond kook ik niet we eten wel een boterham ofzo.
hmm nou dat was het wel.

Gewijzigd door - MamavanRico op 29 Jan 2011 17:07:36