We zijn geweest
eerst op de groep gekeken, leuke mensen, leuke kids. het was rustig vandaag, en een stagere, dus alle tijd.
Gioia gelijk op de kinderen af, dus ik met een dag, tot straks naar het kantoor, om vanalles te horen te krijgen.
Maar dat vond ze toch maar niks, dus is op kantoor mee komen helpen met de oud papier bak leeghalen.
Later weer naar de groep: daar zag en greep ze haar kans: een jongetje gezoend!
die vond het wel leuk, jongetje van ruim 3 denk ik, die zei gelijk: Gioia, kom je met mij een dierentuin maken? van duplo, dus Gioia die meteen weer afbreken, maar dat gaf niks volgens het jongetje, “dat doen meisjes”
hij heeft een klein zusje bleek, die dat dus ook doet, vandaar de conclusie ![]()
Maar het ziet er erg leuk uit, en volgende week woensdag gaan we om half 10, dan krijg ik nog meer info, en zetten we Gioia’s dieet op papier, en dan ga ik dus als het goed is weg, en blijft ze tot twaalf uur.
maar als ze blijft brullen ofzo, dan bellen ze eerder, ga ik haar halen.
maarre: volgens mij: als ze eenmaal aan het spelen slaat, dan heeft ze zoiets van: ma, ga nou maar, ik ben bezig! ![]()
Het is ook wel dubbel hoor, leuke opvang, Gioia gaat het zeker leuk vinden, is erg goed voor haar. En dus voor mij.
Andere kant van het verhaal: omdat ik niet helemaal voor haar kan zorgen, gaat ze daarheen.
Ik zit volledig in de wao, dat is niet voor niks, de wao arts kon niet anders concluderen dan dat er voor mij geen mogelijkheden waren voor werk, wat dan ook, en dat dat in de toekomst met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet anders worden zou.
Maar daardoor moet ik overal nou zo voor vechten: als ik wel kon werken, al was het maar 1 uur in de week, dan kregen we zo van de belasting die toeslag.
als ik mogelijkheden zou hebben, en aan het reintegreren zou zijn: direct een toeslag.
maar ik kan niet 1 uur in de week werken, ik kan niet reintegreren.
en dan besta je ineens niet, ben je geen persoon. en moet je alle instanties bellen, je verhaal doen, en die zeggen dan: hmmmmmm ja, er zijn regels, maar ja: u valt daar niet onder.
als domper “op de feestvreugde” krijg ik het contract voor die opvang vandaag al binnen (ze zijn echt vlot daar) ik heb gebeld voor die opvang, ik deed dat omdat ik dat moest doen.
krijg je het contract binnen: besta ik niet, staat er de familie Jacky…
en ik ben der dus niet, ik heb geen kind, ik maak geen deel uit van, ik word niet genoemd.
en normaal, ach: dan ben ik wel zo fanatiek dat ik ga bellen, of het contract aanpassen zo van: hallo: ik ben der ook!
maar nu deed het echt zeer. en staan er dus hele dikke zwarte strepen op het contract, mijn naam eers, dan die van Jacky. met ondertekenen ook, eerst ik, dan hij.
en met contactpersonen ook, kras kras: enne: eerst ik, dan hij. gewoon, omdat ik boos was. en ook iemand ben.
en dat blijkbaar bij de belasting enzo ook al niet ben, en in nog meer zaken als je dit uitzoekt. en nou had ik iets van: hallo: ik belde, ik regelde die opvang, Gioia is ook mijn kind hoor!
Dus baal wel, ben iedereen aan het bellen, en moet mijn bestaan verdedigen, moet mijn onkunde bewijzen, moet mijn situatie verdedigen. en omdat ik geen mogelijkheden heb, zijn er geen regels. voor niks hoort niks.
zo, boos, dus heel verhaal getypt, lucht toch wel op ![]()
mo
