… ik bedoel daarmee, ‘helder’, bij de tijd, adrem, alert etc.
Moet gewoon ff mijn ei kwijt hier…
Krijg de laatste tijd van mijn man vaak de opmerking dat ik niet meer zo scherp ben als vroeger, als toen hij me leerde kennen. En dat is pas 2 jaar geleden. (eh… ja wij leerden elkaar mei 2009 kennen en zijn dec 2009 getrouwd. En hebben nu al 2 kids. Beetje snel ).
Dat ik niet meer degene ben die ik was. Deels doordat ik nu niet meer werk.
Ik ben voor mijn huwelijk naar t zuiden van t land verhuist en gestopt met werken. Dus nu ca 1,5 jaar niet meer gewerkt, gewoon thuis met de kids.
Maar ik word er blijkbaar 'duf’van en niet meer ‘bij’. Heb niks meer te vertellen en mijn gedachten zijn niet meer zo scherp enzo. Zit voortdurend tussen de luiers en kindertaal. En praat blijkbaar over niks anders meer. Iets anders maak ik ook niet mee immers…En blijkbaar is dat té goed aan me te merken. Ik snap de reactie van mijn man ook wel… ik merk t zelf ook.
Maar hoe doen jullie dat?? Vooral de mama’s die ook thuis zijn met de kindjes? Hoe blijven jullie helder en scherp? Ik heb verder ook niet echt de tijd op dit moment om bijv t nieuws te lezen op internet (en t interesseert me ook niet zo veel om eerlijk te zijn…)
En daarnaast vragen de kinderen (vooral de oudste) heel veel aandacht…













