heb even een. onzeker momentje, en wil het even kwijt.
Heb hier al heel lang geen last meer van gehad maar door een grappige opmerking van iemand die overigens niet eens serieus was bedoeld zit ik even met mezelf in de knoop.
Ik ben sinds de bevalling nogal onzeker over mijn lichaam, en ook over mijn uiterlijk (of uiterlijke vertoning).
heb weinig zin meer om me leuk op te maken of er echt leuk uit te zien omdat ik zoiets heb van: waarom zou ik.
Maar vandaag heb ik even een dip dag en had al zo’n hoofdpijn en had kleding aan waarvan ik zoiets heb van: afschuwelijk, waar mn billen iets teveel in uitkomen die ik toch al zo te dik vind. (pff klink wel een 15 jarige met mn gezeur)
maargoed er kwam dus een vriend van ons even over de vloer, en maakte de opmerking over rico’s slabber waarop staat: ik knap? dan heb je mijn mama nog niet gezien"
hij zei “ze zeggen meestal knappe kindjes lelijke ouders.” op een grappige manier.
mijn vriend grapte toen terug: nee dat kan niet haha want rico is niet lelijk"
hij zo: nee dat kan zeker niet dus als uitleg dat hij eerst een grapje maakte.
ik voelde me ineens ook nog echt niet mooi meer en had al moeite met opstaan en iets uit de keuken te halen omdat ik zoiets heb van; krijg ik dadelijk ook nog zo’n (niet) leuke grap over mn billen.
dus ik daarna toen mn vriend vroeg wat er was, zei ik maar: zal wel last hebben van depri trekjes" en zei dat ik gewoon wat onzeker ben over mezelf.
ik had al een mindere dag en dan wordt er zoiets gezegt wat ik me dan op een belachelijke manier aantrek.
hebben jullie dat ook wel eens, dat iemand een opmerking maakt als grapje maar je het je wel persoonlijk aantrekt?
blijkt wel weer dat ik niet echt tevreden ben met mezelf, terwijl ik toch echt dacht dat ik dat eindelijk wel weer was
sorry voor mijn kinderachtige gezeur. slaat ook nergens op
