Wil jullie even laten delen in mijn trots…
Erik praat sinds een paar dagen in twee-woordzinnetjes. Hij zegt twee dingen heel vaak:
“Auto mij.” Om dus aan te geven dat z’n nieuwe brandweerauto met onwijs stoere sirene en muziekjes toch écht van hem is…
“Kom maar.” Als hij de poezen, hertjes en papa en mama roept.
Is het niet een dotje? En een knapperd, dat 'ie al met twee woorden kan spreken?
Groetjes,
M