Hond overleden :-(

#21

och wijfie wat naar! heel veel sterkte… ik weet hoe moeilijk het is als je hond dood gaat of dat je hond ingeslapen wordt. je hebt zo’n speciale band (vaak) als je een hond hebt… zeker als ze dan ook al wat ouder zijn dan heb je m jaren gekent…logisch dat je helemaal stuk bent van verdriet meid…
weet je wat mij hielp? klinkt misschien suf maar ik heb een collage gemaakt van mijn hond en mij, \met allemaal gedichten en verhaaltjes en die had ik dan met een kartelschaar in “wolkjes” uitgeknipt en die rondom de foto van mij en mijn hond geplakt. heb hem vervolgens ingelijst (was een mega grote collage) en aan mn muur gehangen. tja mij hielp het… ik was toen wel 17 weet niet of het uitmaakt… maar toch sterkte meid! tis niet tof zo…

#22

@Danielle: je hebt nu eenmaal poezenmensen en hondenmensen Ik ben eigenlijk allebei wel… En die haaruitval hahaha, tja dat weet je als je een dier in huis haalt, keer meer stofzuigen, ik stoor me er (gelukkig) niet aan.
@Inge: dank je, ik heb wel alle foto’s weer even boven gehaald om ze nog eens te bekijken, van toen ie echt nog pup was en zo. Dan bedenk je je ook pas hoeveel je met zo’n hond gedeeld hebt en wat er allemaal in de tussentijd gebeurd is. Dat doet dan ook wel weer goed om het te bekijken.
@Michèle: Hoe pakte jij dat aan met die kat? Ik vind het wel soms lastig. Guus ligt hier soms boven en soms beneden, afhankelijk van waar ie zin in heeft. Ik wil m eigenlijk niet wegsturen als er bezoek komt, maar doe dat regelmatig wel omdat ie zo onvoorspelbaar is. (Voor anderen dan, ik ken m eigenlijk zo goed dat ik m wel kan inschatten) Met Stan gaat dat gelukkig wel goed. Daar was ik bang voor maar dat is 200% meegevallen. Hij reageert er nauwelijks op en als Stan m wil aaien laat ie dat toe (!!) en loopt ie weg als ie er geen zin meer in heeft.

groetjes
Ineke

Lilypie Second Birthday tickers

#23

Mickey wilde eigenlijk zelf niet naar beneden. Op een gegeven moment hebben we haar wel naar beneden gehaald omdat ze wel graag onze aandacht wilde, en wij het eemn beetje zat waren om maar op de trap te moeten zitten. Maar goed beneden werd ze totaal onzindelijk en poepte en plaste zelfs op mijn bank. Achteraf bleek ze aan het dementeren geweest te zijn en kon ze gewoon de bak niet vinden. Boven was vertrouwd en kende ze de weg dus daar wel zindelijk. En Diablo was bij ons het twijfelgeval naar Morgan. Hij is altijd erg jaloers geweest en op mij maar wonder boven wonder zijn dat echt maatjes. 's morgens staat hij als eerste in der slaapkamertje om haar te begroeten en ze kan alles met hem. Spot is overleden toen Morgan maanden was en di bewaakte haar echt, we moesten spot echt in de gaten houden als er bezoek was want dat was Morgan’s persoonlijke waakhond. Twister vond het allemaal altijd wel best net als jullie Guus en zij is afgelopen zomer overleden. Artemis en It vinden haar nu ze wat ouder is en rustiger naar de katten is wel ok, maar meestal lopen ze nog gewoon weg. It werd wel helemaal gek toen ze kon kruipen. Je zag hem echt kijken van oh nee nu ben ik nergens meer veilig.

Groetjes,

Michèle