He hoi!

#1

Hallo allemaal,

Allereerst wil ik even zeggen dat dit echt een ontzettend gezellige site is! Leuk om te lezen hoe iedereen elkaar tips geeft of een hart onder de riem wil steken.
Maar jullie willen natuurlijk ook graag weten wie ik ben. Jammer genoeg heb ik geen trotse verhalen over mijn eigen kleine spruit, aangezien ik nog geen mama ben.
Wie ben ik dan wel? Ik ben Suzanne en werk op een school voor zeer moeilijk lerende kinderen. Dit jaar sta ik voor het eerst in de aanvangsgroep. “Mijn” kindjes zijn tussen de vier en de zeven jaar oud, maar verstandelijk zijn ze tussen de 6 en de 24 maanden. Ik loop dit jaar steeds tegen dingen aan waarvan ik me afvraag hoe dat in een normale ontwikkeling verlooopt. Bijvoorbeeld het trainen van zindelijkheid of opstandige buien.
Ik zou het erg leuk vinden om reacties te krijgen. Hopelijk tot snel,

Groetjes,
Suzanne

#2

Hoi Suzanne,

Wat leuk dat je op deze site komt kijken voor informatie! (én hopelijk ook komt meekletsen ).
En ook ik heb bewondering voor het beroep dat je uitoefent.
Lijkt me niet het makkelijkste en best zwaar, maar wel een enorme uitdaging en een beroep dat je veel “voldoening” geeft (maar dat is wat ik dénk, ik weet dat natuurlijk niet zeker aangezien ik het werk zelf niet doe).
Ik hoop dat je veel hebt aan onze informatie.
Je vraagt maar raak hoor!!!

Ik ben trouwens Bianca (zijn er hier meer van) ik ben 29 en woon gezellig samen met mijn vriend.
Samen hebben we een zoontje waar we uiteraard onwijs trots op zijn.
Hij heet Stephan en 23 juni wordt hij al weer 3 jaar.

Het lijkt me leuk om je hier nog vaker tegen te komen!

Groetjes, mamma van Stephan

Gewijzigd door - Bieb op 22 Apr 2004 22:56:18

#3

Hoi Suzanne,

Leuk dat je hier wil meekletsen.
Wij kunnen vast ook heel veel van jou leren.
Ik heb zelf een tante met een geestelijke handicap.
Die is uiteraard wel wat ouder dan jouw “kindjes” maar ben toch benieuwd naar jou verhalen.

Ik ben Mim (das kort voor Miriam), 33 jaar en getrouwd met Cas. Samen hebben we een zoon van 3 jaar. Oh, onze zoon heet Lucas

Groetjes Mim

#4

hoi suzanne, wat leuk dat je hier heen komt om ervaringen uit te wisselen… ik hoop dat je er wat aan hebt… en wat lijkt het mij ook een zware baan zeg die je hebt! nou ik ben maureen, moeder van twee jongens, fabiano van 2 jaar en alessandro van 8 maanden. ik ben getrouwd. mijn man heeft nog twee kinderen uit een andere relatie. ze komen om het weekend en een ervan heeft adhd. veel plezier hier suzanne… groetjes van mij

maureen

#5

Hoi Maureen, ik wist helemaal niet dat één van de kids van je man ADHD heeft. Grappig (ja, ik bedoel natuurlijk omdat ik het ook heb, niet verkeerd opvatten, haha ).

Het valt trouwens wel op dat er hier meerdere meiden zijn die een vriend/man hebben die al kids hebben uit een vorige relatie. Ik ben dus zéker niet de enige
Maar goed, da’s weer een ander onderwerp.

Groetjes, mamma van Stephan

Gewijzigd door - Bieb op 23 Apr 2004 08:02:21

#6

Hallo Heleen,
van harte welkom op deze site.
Ik ben Kristel heb een dochter van bijna een jaar (Sanne) en ben getrouwd met Frans.
Je hebt een fantastisch beroep.
Ik heb zelf 2 jaar gewerkt op een ZMOK school.
Niet als leerkracht maar als spw-er. Bij mijn tweede baan gaf ik therapie (assertiviteitstraining bijv.) op een school voor autisten. Ben jammer genoeg niet meer werkzaam op dit vakgebied en heb nu een adm. baan.
Ik hoop je nog vaak te zien hier

Liefs Kristel

#7

nee bianca ik zit me nu ineens te bedenken dat ik het hier ook nooit eerder gezegt heb dat het zoontje van rolando adhd heeft. ik wee ook niet waarommaarja… en heb jij het zelf? heb je daar ook medicijnen voor? en nee binaca je bent zeker niet de enige met een man die al kindjes had uit een andere relatiekuss

maureen

Gewijzigd door - maup op 23 Apr 2004 09:14:47

#8

SPW-er=Sociaal Pedagogisch Werker
Het klinkt mooier dan dat het is hoor. Het is een veredelde klasse-assistent. Ik had alleen de mazzel dat ik in de “moeilijkste” groepen werkte, waardoor ik dus de mogelijkheid had om buiten de klas de crisis-opvang te doen. En omdat ik een zeer creatief persoontje ben, werd ik het verlengde van de therapeuten en heb zelfs nieuwe dingen mogen proberen. Hiervoor was ik niet gekwalificeert, maar ik kreeg steeds lovende kritieken bij de evaluaties. Ik was de enige klasse-assistent die nooit in de klas was. En waarom ik nu op de adm. werk.
Op de instelling waar ik werkte was ik al door mijn werk een buitenbeentje, waardoor ik niet bij een groep hoorde. En omdat er soms heavy dingen gebeurde (niet alleen autisten maar ook mishandelde kinderen en met een verstandelijk handicap zaten er in mijn groepje), ging ik in de pauzes vaak het volgende uur voorbereiden of gewoon eventjes een verslagje schrijven over het vorige uur. Maar dit was niet altijd. Als ik in de pauzes bij mijn collega’s zat vonden ze dat ik te weinig over mijzelf vertelde dus kregen ze geen vat op mij. Dus kreeg ik de opdracht vanuit de school (instelling was een school + interne hulpverlening)om verplicht de pauzes met anderen door te brengen en dan ging de direct. met een blocnote erbij zitten om mij te observeren. Na 3 maanden geobserveerd te zijn kon ik er niet meer tegen. En kwam thuis te zitten. Toen ik weg ging (contract werd niet verlengd)moest ik komen bij de geneesheerdirecteur. Hij vroeg mij waarom en of ik misschien in de groepen wilde werken.
Mijn werk was namelijk echt goed (ik lieg niet), en ze zouden mij missen. Maar de direct. van de school vond dat niet kunnen
en dreigde met iets (wat weet ik niet) en dit was het einde van mijn loopbaan.
Ik heb nooit iets mooiers gedaan als dit.
En toen ik verder ging solliciteren kreeg ik alleen functies als klasseassistent en dat vond ik dus niet meer leuk. De mogelijkheden die ik had bij die instelling waren zoveel beter.
Dus toen maar bij mijn ouders gaan werken en
dat is ook leuk hoor.
Jeetje wat een verhaal, het zit me na bijna 6 jaar nog steeds dwars dat het zo heeft moeten lopen.

Liefs Kristel

#9

hoi.

Welkom hier ach jij hebt ook een beetje kinderen. Ik ben Bianca en ik woon samen met mijn vriend en hebben sinds 21 september een zoontje Rick Anthony genaamd.

bianca.

#10

ja ik weet het ook niet precies maar het zoontje van rolando, die is ook agressief, manipuleerd, concentratie stoornis, moeilijk contacten onderhouden… dreigt heel erg. toen hebben ze hem laten testen, het schijnt dat het echt een stoornis is in de hersenen wat ze ook aan kunnen tonen. hij heeft al een paar jaar ritalin… dit heeft hij ook echt nodig want andrs stuitert hij met recht het hele huis door. het gaat nu goed hij gaat goed op school en dergelijke( al loopt hij wel iets achter op andere kinderen) maar het blijft moeilijk hoor, want er word tegenwoordig snel gezegt mijn kind heeft adhd en dat is vaak ten onrechte. blij hoef je er niet mee te zijn want het middel ritalin word in america ook als drugs verhandeld!! dus als ze het echt niet nodig hebben…niet doen!!want de artsen geven ook wel makkelijk tegenwoordig ritalin. maargoed dat is wat ik er van weet, groetjes van mij

maureen

#11

Jemig, deze topic gaat straks over heel andere dingen!
SORRY Suzanne!!!
Alhoewel…het gaat ook wel een beetje over het soort werk wat jij doet…eigenlijk. Toch?

Effe over dat ADHD.
Ja Maureen, ik heb dat dus, ik weet het pas sinds twee jaar.
Heb een 5 uur durende neuro-psychologisch en persoonlijkheids onderzoek gehad bij een psycholoog (die gespecialiseerd is in adhd).
Ik heb 3 maanden lang Ritalin geprobeerd (onder begeleiding van een psychiater, want Ritalin is niet “niks” inderdaad) alleen het sloeg bij mij niet aan.
Dat schijnt vaker te gebeuren.

Verder is ADHD inderdaad geen ziekte maar een stoornis. In je hersenen gaat er iets nét ff anders dan bij anderen.
HELAAS is het niet met een simpele scan aan te tonen.
Wat zou dat veel “valse diagnoses” schelen zeg!!!
Want je hebt gelijk hoor: bij kinderen wordt al snel gezegd: ooooh, die is druk dus die heeft adhd.
De beste leeftijd voor een kind om die diagnose te stellen is 6 a 7 jaar (zeggen ze).
Verder is het bij volwassenen natuurlijk makkelijker te constateren, aangezien wij veel beter vragen kunnen beantwoorden, een verleden hebben etc. etc.

Nou, dat was het wel zo’n beetje geloof ik

Mocht er iemand nog meer willen weten over adhd (bij kinderen ook bedoel ik)dan hoor ik het wel.

Groetjes, mamma van Stephan

P.S.
ADHD is trouwens voor een (heel) groot deel erfelijk.

Gewijzigd door - Bieb op 23 Apr 2004 12:48:00

#12

Hahahahahaha!!!
Sorry hoor, maar dat laatste: "we zijn nu heel normaal, helemaal bijgetrokken dus"
Hahaha! Klinkt wel grappig hoor!

Maar wat is nou eigenlijk normaal?
Ik was vroeger (ondanks mijn adhd, wat toen nog niet bekend was) helemaal niet extreem druk ofzo.
Oké, ik ratelde als een gek (praten dus) en op die manier was ik dus wel druk en ik kon nooit stilstaan ofzo.
Stond altijd te wiebelen.
Maar dat was het dan wel.
Verder niks “bijzonders”. En toch heb ik ADHD.

Ik wil hier dus alleen mee zeggen dat het UITERLIJK niet altijd aan je te merken hoeft te zijn.
Innerlijk is een ander verhaal. Dat zien de mensen niet.
Dat ik bijv. heel “druk” ben in mijn hoofd etc. etc.

Maarre…volgens mij kunnen we wel een nieuwe topic starten

Groetjes, mamma van Stephan

#13

nou bedankt voor de uitleg hoor bieb!! xxx

maureen

#14

Hallo,

Nou dames, bedankt voor jullie leuke reacties! Erg leuk om ook wat over jullie te lezen. En dat het een voor groot deel ook over ADHD ging, maakt me niet uit hoor.
Het is inderdaad af en toe een zware baan, maar je hoort mij niet klagen! Elke vakantie vrij. En nog eens 15 adv-dagen. Maar het allermooiste van het vak is toch echt datgene wat je van de kinderen terug krijgt. Een jongetje uit mijn klas heeft het Downsyndroom en begint nu eindelijk een beetje te brabbelen, klanken na te maken en te imiteren. Zo super om te zien! Zijn we al het hele jaar mee bezig en ineens heeft hij het dan door. Er bestaat geen dankbaarder werk dan dit!
Tot gauw,

Groetjes,
Suus

#15

Hoi Suus,

Dat geloof ik onmiddelijk, dat er (bijna ) geen dankbaarder werk bestaat dan wat jij doet!!
Het zoontje van mijn vriend heeft een spraakprobleem en kon lang niet goed praten. Nu, sinds een jaartje ofzo, gaat hij opeens met sprongen vooruit! Da’s ook zo gaaf om te zien! Net als met lezen en schrijven: opeens gaat het veel beter!
(hij volgt dus ook speciaal onderwijs)

Enne…gelukkig dat je het niet erg vond dat het voor een deel ook over ADHD ging

Wat ik me trouwens afvroeg is: zijn het allemaal kinderen die gediagnostiseerd zijn, die een “officiele handicap” hebben om het maar zo te noemen?

Groetjes, mamma van Stephan

P.S.
ZUCHT…die laatste vraag was lekker snugger (maar niet heus). Het antwoord staat namelijk al min of meer bij het bericht waarin je je voorstelt .
Sorry!!! Zal aan het tijdstip liggen vrees ik. Ben niet meer zo wakker…

Gewijzigd door - Bieb op 24 Apr 2004 01:05:55

#16

Ja, dat is volgens mij ook zo hoor.
Daarom zei ik al dat ik niet meer zo wakker was. Ach, het was al 1 uur en ik had net een speelgoedparty (bij mij thuis) achter de rug

Groetjes, mamma van Stephan

#17

Hoihoi,

Helemaal geen rare vraag hoor Bieb! Voordat een leerling hier op school komt, moet er eerst een indicatie gesteld worden. Dat houdt in dat er wordt gekeken wat voor IQ het kind bijvoorbeeld heeft. De bovengrens ligt bij ons bij een IQ van 70. Alles wat daarboven zit, mag hier niet op school komen. Alles wat daaronder zit wel. Je kunt je dus voorstellen dat er ook een heleboel kinderen hier zitten die echt een heel erg laag IQ hebben. In mijn klas verschilt het niveau onderling ook erg veel.
De kinderen die aangemeld zijn en hier op school zitten, hebben lang niet allemaal een diagnose. Waarschijnlijk meer dan de helft van de kinderen die niet echt een etiket hebben gekregen. In sommige gevallen wordt dat nog wel verder uitgezocht door middel van tests en onderzoeken. Maar als school mogen wij geen diagnose stellen, dat kan alleen de arts.
Elly, wat vervelend voor je dat je thuis zit nu door die operatie. Ik kan me helemaal voorstellen dat je de kindjes mist. Als je er eenmaal aan gewend bent is het ook wel erg stil in de vakanties. Veel succes!
Spreek jullie snel weer.

Liefs, Suus

#18

Welkom suus, Ik ben Tries mama van jordy en roy jordy wordt bijna 3 en roy is 1.5

Als de kinderen naar school gaan hoop ik ooit mijn wens in vervulling gaat het werken en leren met geestelijk gehadicapten, ik had zelf een broertje die geestelijk gehandicapt was, mischien ook daar door altijd mijn wens geweest er wat mee te doen, tis een pittig beroep zeker, maar ohhh wat een heerlijk beroep ook, heb het dan wel nooit echt als werk gedaan, maar altijd veel voor mijn broer gezorgd, en met de kinderen waar hij woonden…

liefs Tries

Liefs Tries

#19

Hoi Suus
Ik ben Sonja, moeder van Jeroen (geb. 11 december 2003).
Ik werk als zorgcoordinator en activiteitenbegeleidster op een dagbestedingsgroep voor Meervoudig Complex Gehandicapten. Het is best pittig werk, maar het geeft inderdaad erg veel voldoening!

Groetjes,
Sonja, mama van
Jeroen (11-12-2003)

#20

hoi suzanne ,welkom op het verslaafde forum van ikke ben ihihih.ik ben marielle getrouwd met martin en samen hebben we een dochter tanja van 2en een half jaar .je kan hier met met al je vragen terecht.

groetjes marielle trotse mama van tanja