ik ben kim 22 jaar en heb een zoon van 6 maanden waar ik enorm trots op ben
ik wist vorig jaar november dat ik zwanger was en na een miskraam was het voor mij al duidelijk dat ik geen abortus wou sowieso zonder miskraam zou ik hem niet weg laten halen
ik had al heel snel het gevoel en idee dat ik een jongen kreeg ik weet niet maar volgens mij voelen veel vrouwen dat wel aan
weet nog dat ik met een vriendin ging winkelen en bij babykleren alleen maar naar jongens kleren keek terwijl zij overal bij keek en me vroeg kim hoe weet je dat nou dat het een jongen is ik zei tegen haar dat weet ik gewoon het is mijn gevoel
en ja hoor met de 20 weken echo zag ik het dat het inderdaad een jongen was oow wat waren ik en mijn vriend trots
hij is 3 dagen te laat geboren dat is ook nog een verhaal apart
24 juni was ik uitgerekend en had met 26 weken en 32 weken in het ziekenhuis gelegen vanwege bloedverlies gelukkig niks met de kleine aan de hand.
ik zat eerst bij hele goeie verloskundigen waar ik altijd bij terecht kon maar we gingen verhuizen dus moesten we naar andere gaan en omdat ik had besloten en het later ook moest ging ik bij de verloskundige in het ziekenhuis waar ik zou bevallen
er waren daar ook hele lieve bij maar 1 verloskundige kon ik het niet mee vinden
ik had woensdag 25 juni pijn en kon niet poepen dus nam ik lactulose in overleg natuurlijk en ja hele dag op toilet gezeten
donderdag 26 juni voelde ik me ziekjes en had pijn in me buik maar dacht eerst nog omdat ik gisteren lactulose had genomen dat het daardoor kwam maar toch voor de zekerheid even mij vk gebeld ik mocht gelijk komen maar ik had die vk waar ik niet mee kon opschieten
ze luisterde alleen naar me buik en luisterde helemaal niet naar mij hoe ik me voelde,ze zei alleen je bent ziek ga naar huis ga slapen hij komt verlopig nog niet
dus ik me schoonmoeder,schoonzusje en me vriend gingen weer naar huis maar het bed van die kleine was kapot dus besloten we om naar ikea te gaan
nou heb ik niet veel gezien van ikea alleen zijn nieuwe bed en commode en eettafel die we ook nodig hadden voor de rest zat ik meer op de wc daar
en kreeg ik intussen steeds meer pijn en krampen
eenmaal thuis ging ik even liggen en werd rond 5 uur wakker van de pijn
dus ik belde omdat ik dacht dat het weeen waren ze wou me niet zien door de telefoon zei ze weer neem een paracetamol neem wat te eten en ga slapen
dus ik werd een beetje boos omdat er niet naar me geluisterd werd
ik ging om half 8 naar het toilet en verloor een beetje bloed dus belde ik weer
en toen mocht ik weer komen
eenmaal daar keek ze alleen met een eendebek en zei ja je verliest geen vruchtwater terwijl ik dat nooit had benoemd dus ik daar janken en zei tegen haar u luistert niet naar mij ik heb pijn en volgens mij is mijn bevalling begonnen
nee zei ze je bent gewoon ziek en je bent nu al een paar x gekomen voor niks waarom kom je zo vaak en waarom kom je elke x voor niks
gelukkig was daar nog een vk van wie haar dienst net begon en die besloot eventjes te voelen,en zij vertelde mij dat ik al ruim 2cm ontsluiting had en dat alles dus terecht was geweest
ze hielp me om mijn weeen nog meer op te wekken en zei ga naar huis word de pijn erger of komen de weeen vaker bellen en komen
rond half 11 werd het erger en kwamen de weeen vaker dus ik belde weer en mocht gelijk komen werd opgenomen en kreeg iets tegen de pijn
mijn vriend en schoonmoeder waren er bij ik heb het niet helemaal bewust mee gemaakt door die prik (die moest zorgen dat de pieken van de weeen niet zo veel pijn deden)
ik weet dat ik misselijk was en veel moest plassen heb ook paar keer gespuugd en was erg onrustig
het ging niet goed met de kleine zijn hartslag en er werd een arts assistent bij gehaald en ze besloten hem met behulp van de vacuumpomp te halen en hebben bloed uit zijn hoofd gehaald om te zien hoe het met hem ging
ze hielpen me ook met de laatste cm en mocht om 5 uur eindelijk persen
die schoot echter niet echt op en ze hielden er een gynacoloog bij die knipte me in en gelijk werd zijn hoofd eruit gehaald en navelstreng doorgeknipt
hij was donkerblauw en zijn navelstreng zat om zijn nek heel strak dus
daarna werd die helemaal gehaald toen ik was ingeknipt gelukkig kleurde die snel weer bij en was alles goed hij scoorde eerst een 9 en daarna een 10
nu is die kleine alweer 6 maanden en wat ben ik trots hij kan al zoveel die kleine man en een brabbelen wat die doet hahah echt grappig
xxxx
