Enorm veel aandacht vragen

#1

Joyce wordt in augustus twee en vraagt enorm veel aandacht. Ze kan zich niet op zichzelf vermaken en ik vraag me af hoe dat met andere kindjes van haar leeftijd vergaat. Als ik een keer weiger iets met haar te doen dan gaat ze op de grond liggen huilen. Vanmorgen heb ik haar een keer laten huilen en dacht : je bekijk het maar effe ! Toen is ze zo verschrikkelijk gaan huilen dat ik haar om af te koelen even op haar kamertje heb gezet maar daar ging het huilen over in krijsen.

Ik voelde me gelijk helemaal schuldig en heb haar getroost en weer mee naar beneden genomen maar nu vraag ik jullie mening, hoe moeten we hier nou mee omgaan ? Ik juli verwachten we ons tweede kindje en kan ik toch niet hele dagen met Joyce spelen ? Ze moet toch ook eens een keertje zichzelf zonder papa of mama kunnen vermaken ? Is dit aan te leren ?

Groetjes van Miranda en jullie tips zijn van harte welkom


#2

hai
dit had ik ook met Shania nu 3 ze wou nooit alleen spelen .
dus als ik moest schoonmaken gaf k haar een doekje om te helpen
maar dit vond ze niet leuk en begon onwijs te huilen en alleeeen maar huilen je kon niet tot dr doordringen in haar verdriet.
dus dan negeerde ik dr ; en dan ging het maar door en maar door.
en ik herken het wel op de grond liggen huilen ,
maar dan neem ik dr later bij me en dan laat ik haar even tot rust komen en dan zeg ik wat k ga doen en wat zij allemaal kan doen ; spelen dus
en nu met Luna dr bij is het juist helemaal erg want ze is best jaloers.
en ik voel me dan ook schuldig maar op de creche doet ze het niet. hoorde ik alleen thuis.

heb je haar weleens een klusje gegeven ?
want winkelen wil niet ; dan zeg ik tegen shania meid als jij mama gaat helpen alles in het karretje doen (geef k haar voor de niet breekbare producten een kinderkarretje geweldig vindt ze het.

en met het 2de kindje opkomst. haar zoveel mogelijk in betrekken alvast met een pop laten oefenen.
en gewoon dr laten huilen ziet vnzelf in dat het geen zin heeft en dan gaat ze wel spelen

denk niet aan de dingen die je morgen allemaal moet doen ,
maar leef vandaag !

#3

Hey Miranda.

Heerlijk hé die peuterpubbertijd.
Ook hier gaat het de ene keer beter als de andere keer.
Over het algemeen kan Ruben zich prima alleen vermaken,
dan zit hij op de bank te schateren naar de tv, of is met zijn auto’s aan het spelen, of buiten.

Maar zodra ik even op de bank neerplof komt hij bij me, mama zitten, mama spelen, drinken enz enz enz
Dan zeg ik vaak nee mama is moe, meestal gaat dit goed maar er zijn momenten dat het bekende pruillipje tevoorschijn komt, en dan begint het gedram, en soms gaat hij net zo lang door dat ik hem op de gang zet, krijsen prima! dat doe je maar op de gang (2 min maar voor mijn gevoel duurt het wel 10 min )

Goh wat kan hij dan overstuur zijn krijsen schoppen slaan.
Maar goed na die 2 minuten troost ik hem en dan is het gebeurt.

Nu is het vaak zo als ik hem waarschuw voor de gang dan gedraagt meneertje zich ineens als een engeltje

En verder helpt hij altijd mee, s’ochtends breng ik de was naar het hok hij gooit de luiers in de prullenbak, als ik aan het poetsen ben pakt hij soms een doekje en helpt mee, boodschappen helpt hij mee op te ruimen allemaal van die kleine dingetjes.

Die kleine moppies begrijpen meer dan je denkt.

Groetjes Marianne mama van Ruben

#4

Hoi Miranda,
Leuk weer eens wat van je te horen. Gaat alles goed met de zwangerschap??? Spannend he hoe het zal zijn straks met twee kindjes! Ik kon er vantevoren best tegenop zien, maar het valt mij alles mee. Tuurlijk ben ik wel moe enzo. Maar Joël reageert heel goed op z’n broertje en dat scheelt heel veel.
Hier is er ook eentje heel erg aan het peuterpuberen. Ik probeerde alles altijd strak in de hand te houden, maar dat hou je gewoon niet vol. Ik laat Joël nu dus meer zelf z’n gang gaan. Het gaat hier ook de hele dag van “Mij”, “Los”, “Niet doen” en “Nee”. Luisteren is heel erg moeilijk en soms haalt hij het bloed onder je nagels vandaan. Je moet steeds opletten en zeggen dat iets niet mag! Pffff! Alleen spelen gaat wel redelijk, maar hij lijkt steeds uitgekeken op z’n speelgoed. Hij loopt nu gewoon heel veel van binnen naar buiten en andersom. Fijn hoor dat mooie weer! Eten doet hij 's avonds heel slecht. En 's avonds niet gaan slapen. Dat zal er ook wel bijhoren. Ik merk wel dat er veel is aan te leren. Joël kreeg ook continu onze onverdeelde aandacht voordat Daniël er was. Het is even doorbijten, maar ze leren heel snel hoor om zichzelf wat meer zelf te vermaken. (ze zullen wel moeten) Ik probeer Joël ook zoveel mogelijk te betrekken bij wat ik doe. Hij helpt tafel dekken, boodschappen opruimen, was opvouwen (aangeven), was ophangen (knijpers geven, na 10 is het leuk geweest), luiers in de bak doen enz…
Deze week klom hij ineens zelf in z’n kinderstoel, hij zei een lange zin (Touwtjes omme vast maken! - hij had een broek aan met een touwtje als sluiting), ineens kan hij bij de deurklink en ga zo maar door!! Het is erg leuk, maar ook vermoeiend.
Succes verder met Joyce en je zwangerschap en we horen wel hoe het verder gaat toch??
Ik vind straffen erg moeilijk trouwens. Op de gang zetten heb ik nog niet echt geprobeerd. Volgens mij klimt hij dan gewoon naar boven ofzo. Dat lijkt me gevaarlijk. Snappen jullie kids wel dat ze op de trap, stoel, bank etc. moeten blijven zitten?? Ik zit er wel over te denken om een begin te maken met een strafplek. Wat doen jullie??
Groetjes, Mariëlle, Joël (22,5 mnd) en Daniël (2 mnd)

Gewijzigd door - Mariëlle en Joël op 04 Jun 2007 20:24:05

#5

k heb van die leuke ikea stoeltjes ; en als shania niet echt dr dag heeft en t looopt uit de hand . ga k door me knieen (oogcontact heeeeel belangrijk) en dan zet ik dr op de stoel die staat gewoon in de kamer maar wel vandaan haar speelgoed ed.
en eerst tegen sputteren enz. maar soms komt ze dr vnaf maar meestal blijft ze wel zitten.

denk niet aan de dingen die je morgen allemaal moet doen ,
maar leef vandaag !

#6

Allereerst bedankt voor jullie reacties.
En ja, ik lees door alle verhalen heel dat het goed is om kinderen mee te laten helpen. Misschien moet ik haar inderdaad meer betrekken bij wat ik doe ( heb ik nu alle tijd voor nu mijn zwangerschapsverlof is ingegaan ) Eerder al heb ik gemerkt dat ze het heerlijk vind mee te helpen en straalt dan van de complimentjes die ze krijgt dat is erg leuk om te zien.

Noaa, dat is wel apart he, dat Shania dit alleen thuis doet en niet op de creche ?
Die kleine floeperts weten precies wie ze wel en niet kunnen bespelen denk ik weleens. Want zo bijvoorbeeld ook als ik bij me moeder op visite ben. Dan mag ik Joyce geen schone luier geven, maar als me moeder het dan doet blijft ze lief liggen. Daar moet ik gelijk aan denken als ik dat van jou lees over die creche.
Bedankt voor je tip om haar goed te betrekken bij ons tweede kindje met behulp van een pop. Ik vind dat een heel goed idee.

Marianne, ben je niet bang dat Ruben naar boven gaat als je hem voor straf op de gang zet ? Ik zet Joyce om deze reden nooit op de gang maar even op haar kamertje als er echt geen land mee te bezeilen is. Maar dat doen we zo min mogelijk hoor.

Marielle, wat fijn dat Joel zo goed op zijn broertje reageert ! En ja, dat zal vast wel eventjes wennen voor hem geweest zijn dat hij de aandacht nu moet delen.
Zo te lezen heeft joel er weer heel wat bijgeleerd. Leuk is dat he, die ontwikkeling van je eigen kindje zo stap voor stap te zien ? Ik vind het 1 van de mooiste dingen die ik ooit heb meegemaakt.

Je vraagt of alles goed gaat met de zwangerschap. Leuk dat je dat vraagt. Het is een poosje niet zo goed gegaan maar sinds mijn zwangerschapsverlof is ingegaan geniet ik er met volle teugen van.

En over dat strafplekje, wij hebben alleen maar haar kamertje als straf, dus veel adviezen kan ik je daarin niet geven. Wij zijn er ook nog niet zo goed over uit welke consequenties er moeten volgen op fout gedrag maar weten wel dat we wel iets moeten gaan bedenken binnenkort want ze gaat ons steeds meer uitproberen.

Zoals Marianne al schrijft : heerlijk he, die peuterpubertijd ! grrr


#7
quote:
Marianne, ben je niet bang dat Ruben naar boven gaat als je hem voor straf op de gang zet ? Ik zet Joyce om deze reden nooit op de gang maar even op haar kamertje als er echt geen land mee te bezeilen is. Maar dat doen we zo min mogelijk hoor.

Nee daar ben ik niet bang voor, hij moet dan twee minuten op de trap zitten (wat hij dus niet doet)
Hij is veel te druk met tegen de deur aan te schoppen, en mama te roepen dat hij de trap vergeet.
Niet dat je nu denk dat hij dagelijks op de trap zit, het gebeurt alleen als hij echt een driftbui krijgt.
en die kan ik gelukkig nog op 1 hand tellen.

Groetjes Marianne mama van Ruben

#8

Miranda, ik geniet ook met volle teugen van alle ontwikkelingen hier. Ik laat Joël ook pas sinds kort meehelpen hoor! Ik merk gewoon dat het werkt. Het voorkomt hier veel gedram en gejengel en gejank. Dat is het dus wel waard. Soms duurt iets wel veel langer dan als je het alleen zou doen, maar ja… Hier worden de complimenten ook vol trots in ontvangst genomen! Hij voelt zich echt groot!!
Wij zijn er ook nog niet helemaal uit wat de consequentie is van ongewenst gedrag. Dat waarschuwen hangt me eerlijk gezegd wel de keel uit hoor! Ben blij dat beide kids toch wel een uurtje tegelijk in bed liggen. Heerlijk rust!
Geniet lekker van je verlof en laat af en toe nog eens iets horen. Succes met de laatste loodjes.
Groetjes, Mariëlle, Joël en Daniël

Lilypie Tweede Ticker

Lilypie Eerste Verjaardag Ticker

#9

Ahh, dat jengelen en huilen met aandacht vragen is hier ook herkenbaar. Bij Emilie is dat met name erg als ze last heeft van tandjes. Dan kan ze de hele dag letterlijk en figuurlijk aan mijn rokken hangen. Meehelpen doet ze al een tijdje (was ophangen en kleding in de wasmachine doen, visjes eten geven en de hond eten geven) en vind ze erg leuk. Alleen zodra mamma wat voor zich zelf wil doen is dat niet altijd makkelijk. Gelukkig begint het mooie weer er aan te komen en kunnen we lekker de tuin in.

Lilypie 2nd Birthday Ticker