Stefan cijfers en letters erg interessant vindt? en dat voor een knulletje van nog geen anderhalf
Cijfers en letters
Marmer
#1
Mriek
#2
Leergierig jochie?
Groetjes,
M
“Ik zou graag de ideale moeder zijn, maar ik heb het te druk met het opvoeden van m’n kind”
Suzsje
#4
Sow, dat is inderdaad wel heel vroeg!
Op wat voor manier merk je dan dat ie dat interessant vind?
Zoonlief hier was ook erg vroeg, maar weet eigenlijk niet meer wanneer ie er echt mee begon. Wel dat hij ze met 2,5 jaar allemaal kende… Haha, op dat moment vond ik dat eigenlijk heel normaal. Nu dochter die leeftijd heeft kom ik er eigenlijk pas achter hoe belachelijk snel hij met die dingen was…
Kinderen zijn geboren naäpers, ze gedragen zich precies als hun ouders, ondanks alle pogingen ze goede manieren bij te brengen.
(Joh 13:15)
Marmer
#5
Op de deur van zijn slaapkamer hangt een slingertje met zijn naam, hij had na zijn geboorte 8 dagen in het ziekenhuis gelegen en daar hadden ze die gemaakt en boven zijn bed gehangen.
Een tijd geleden, toen ie net 1 was denk ik, toen ik hem uit bed gehaald had, ging ik met hem bij het slingertje staan en noemde ik de letters, S T E F A N, (dus niet es, tee, ee, ef, aa, en) De dag daarna deed ik dat weer en de keer daarna wees hij er zelf naar, dus toen las ik ze weer voor. En sinds die tijd wees hij iedere keer naar die slinger, als we er langs kwamen. En na een paar keer wees ie er niet alleen meer naar, maar ging ie zelf al zeggen; a, e. Haha vet grappig, dus ik bleef het een beetje stimuleren natuurlijk en iedere keer weer met hem bij die deur staan en de letters zeggen. En na een tijdje ging hij overal waar hij een letter zag helemaal uit zn bol, haha. Dan zat ie er naar te wijzen en dan zei hij, a… a… a. Haha t maakte niet uit welke letter het was, alle letters waren gewoon a en e
We stonden een keer in de winkel, ik en mijn moeder met Stefan op d’r arm. ik was bij de kassa aan het afrekenen en opeens ging Stefan helemaal uit z’n bol hij zat op en neer te hupsen op mn moeder dr arm en te wijzen en a, e, u te zeggen… bleek dat er op de muur achter de kassa grote letters stonden, de naam van de winkel. Dus hij herkende dat echt als letters.
We wonen in een flat, op 3 hoog, dus we gaan altijd met de lift. Dan heb je vanaf de begane grond de 0, de p (da’s de berging, waarom dan een p? geen idee) en dan de 1 en dan de 3. Dat had ik Stefan geleerd, dus nu iedere keer in de lift gaat hij dat opnoemen. En als hij nu een 0 of een 3 ziet in een boekje ofzo, herkent hij ze als 0 en 3, dat leerde hij uit de lift
En een keer zat ik met hem op de fiets en toen wees hij naar de weg en hij zei, nuu, nuu (da’s dus een 0) en ja hoor er stond een 0… van een 30kilometerzone haha, de mafkees
en hij kletst me de oren van de kop, maar da’s ook niet gek, dat doe ik ook bij hem
vet gezellig
Suzsje
#6
Hihi, leuk joh! Op zo’n soort manier ging het hier idd ook, alleen kan ik me dus echt niet meer herinneren wanneer dat begon .
Lekker genieten van je slimme manneke!
Kinderen zijn geboren naäpers, ze gedragen zich precies als hun ouders, ondanks alle pogingen ze goede manieren bij te brengen.
(Joh 13:15)