Joyce heeft afgelopen maandag twee prikken gehad en ze is de hele week al zo
anders dan anders. Ze wil de hele tijd op schoot en gaat om het minste geringste
al huilen. Ze eet slecht, slaapt slecht en vandaag was er helemaal geen houden meer aan. We gingen naar opa en oma en ik denk dat ze blij waren dat we weggingen Ze voelt ook wat warmer aan dan anders en ik weet dat alle kindjes dat wel een keertje hebben maar wanneer het je eigen kindje betreft leef je helemaal mee.
Ik vind het zo zielig en ik zou niet weten wat ik voor haar kan doen.
Nu ligt ze heerlijk te slapen. Ik hoop maar dat het morgen beter gaat met haar.


