Sprongetje


#41

Oh wat ik nog even wilde zeggen voordat ik verkeerd begrepen word;

Dat er mensen zijn die houvast hebben aan de sprongetjes en aan het boek vind ik prima hoor! Niks op tegen. Het is alleen niet mijn ding en ik trek dat in twijfel maar daardoor is het niet verkeerd om er houvast in te hebben.

<img src=“http://lilypie.com/pic/090607/Aj9q.jpg” alt=“Lilypie 6 - 18 Pic” width=“100” height=“80” " border=0>


#42

Hahaha ik moet wel lachen dat we ineens zo op teentjes lopen, lijkt me niet nodig. Heb ik je verkeerd begrepen, kun je dat vast tegen me zeggen

Voor alle theorieen, bestaan er ook weer theorieen die dat weerleggen. Zeker omdat deze zo won aan populariteit, was dat te verwachten. Dat zie je met de regels van het CB ook al he, eerst moet het zus en zo, kom je met nr 2 een paar jaar later, moet het ineens anders omdat nadere studies bewezen hebben…

Ik geloof wel in de fase`s, hoe je ze dan ook noemen wilt. Ik legde me erbij neer dat er iets met me kleine aan de hand was waar ik weinig aan kon doen en dat zorgde voor rust. Ik stelde me zo in dat het voor mij vervelend was, maar ook voor me kleintje en dat hielp meestal al super. Ipv gatvers een snertdag, werd het meer ach gut, is voor jouw ook niet leuk. In die zin heeft het boek me geholpen om tot deze conclusie te komen. Dat de sprongen bij onze eerste wel klopten en bij de 2e niet, deed er voor mij niet toe. Ik ging ervan uit dat deze tabel een gemiddelde is, de een is wat later of eerder dan een ander. Maar dat er dagen waren dat het allemaal even niet zo lekker was voor onze 2 boeven, was wel duidelijk. En natuurlijk hebben we allemaal wel eens een snertdag, waarom een baby dan ook niet ? Maar ik noemde het pas een fase/sprong als ze een paar dagen niet lekker in hun velletje zaten.

Elke minuut die je je druk maakt om je verleden gaat af van je toekomst!


#43

jolan je doelt nu waarschijnlijk op Wil.
ik ben toch ook net als Wil van mening dat het zo zou kunnen zijn dat je een “sprong” later krijgt of eerder.
Bij rico klopte het “schema” (ja ik ga alles nu maar tussen haakjes zetten) totdat hij 6 maanden werd precies op de dag altijd.
maar vanaf zn 6e maand niet meer.
volgens het boek zit hij nu dus in een sprongetje, alleen had die 2 weken geleden al begonnen moeten zijn. maar zoals ik al zei bij rico beginnen die dingen nu dus later (sinds 6 mnd) en duren ook een poos. hij is dus neidiger en hangeriger dan normaal en ook dit duurt meestal wel een week of 2 en dan een paar dagen heel erg en dan is het weer minder totdat het overgaat. In feite klopt het ongeveer wel met wat het schema aangeeft alleen niet met de tijdstippen/data’s enz.
of ik er nu wel of niet in geloof, vroeg of laten zal iedereen moeten geloven aan de lastige periodes van een kind. rico heeft ook niet dat hij na zn “sprong” ineens meer kan, hij doet voor zn lastige periodes juist dingen, en tijdens soms ook. daarna doeti e juist niks hahaha ze moeten niet doen alsof alles precies klopt wat in dat boek staat, maar er zitten zeker kernen in van waarheid


#44

Morgan heeft er de ene keer meer last van dan andere keren. En zij heeft ook haar off dagen als ze geen sprong heeft, maar dan is dat een dag maar als ze langer duren dan weet ik bijna zeker dat als ik het boek opensla het een sprong is. Maar het gaat niet alleen om huilerig gedrag. Het is ook anders doen met eten, of anders doen met slapen. Gewoon dingen waaraan im merk dat ze een sprong heeft. In het boek staat ook dat ze in 4 (!) verschillenden landen dit onderzoek gestart zijn alleen dat wisten ze niet van elkaar en allemaal gaven ze hetzelfde aan. En het boek is voor mij ook geen bijbel maar een lijdraad.

Mijn moeder had ook eerst soiets van sprongen?? Waar heb jij het over. Tot ik het uitlegde. Oh ja zei ze meteen jij had er geen last van maar mijn broertje heel erg, maar er vielen wel veel puzzelstukjes op de plaats. En nu belt ze me wel eens en als haar oppaskindje ‘anders’ doet en dan kijk ik even en dan weet ze waar ze op moet letten en wat ze kan verwachten. Zij vind het ook een geweldig boek.

Enne ja soms lijkt het inderdaad of ze van de ene sprong de andere ingaan. En helaas is dat soms ook zo, maar ja ze hebben dan ook heel veel te leren in die 17 maanden.

Groetjes,

Michèle


#45

Ik doelde niet zo zeer op Wil hoor
Maar ben verder ingegaan op de info die zij mij gaf
Ik wil niemand aanvallen oid. Ik zeg alleen hoe ik er over denk en dat ik het dus gewoon in twijfel trek.

Misschien komt het ook wel omdat ik nog nooit over sprongen heb gehoord voordat ik hier kwam (op 2 andere forums waar ik rondhang hoor ik eigenlijk nooit ‘sprongetje’) en omdat het mij nog niet (bewust) is opgevallen dat de meiden echt meerdere periodes hebben gehad waarin ze vervelend waren.

En nogmaals, het is fijn als iemand baat heeft bij het boek en de theorie op welke manier dan ook, maar ik ga daar niet zo in mee.

<img src=“http://lilypie.com/pic/090607/Aj9q.jpg” alt=“Lilypie 6 - 18 Pic” width=“100” height=“80” " border=0>


#46

Google even op F.X. PLooij en je leest: “Het is belangrijk te weten dat ten tijde van de publicatie van ‘Oei, ik groei’ de wetenschappelijke onderbouwing slechts bestond uit 2 aan elkaar gerelateerde wetenschappelijke artikelen over een dataset bestaande uit weekboekgegevens van 15 moeders. De analyse van deze weekboekgegevens (een soort vragenlijsten die door de moeders elke week werden ingevuld) schoot op vrijwel alle onderdelen tekort. De theorie achter zijn dubieuze resultaten is zwak en wordt niet gesteund door het uitgevoerde onderzoek noch door de algemene stand van zaken in het ontwikkelingspsychologisch onderzoek. Concluderend hebben de collega-onderzoekers (in het aandachtsgebied maar ook aan de Universiteit van Groningen) van Plooij weinig vertrouwen in zijn bevindingen vanwege de gebruikte methoden en in zijn theorie omdat deze op belangrijke onderdelen sterk afwijkt van de gangbare kennis over ontwikkelingsprocessen. Zijn pogingen het replicatieonderzoek van zijn eigen promovenda in diskrediet te brengen middels persberichten keuren wij af. Het replicatieonderzoek is door de Weerth met veel inzet en gedegen uitgevoerd. En al mag ‘Oei, ik groei’ van ons best bij de almanakken staan, van de wetenschappelijke pretenties van Plooij distantiëren wij ons”. Dr. H van der Maas (Universiteit van Amsterdam) Prof. Dr. P.C.M Molenaar (Universiteit van Amsterdam) Prof. Dr. B. Hopkins (Lancaster University) Prof. Dr. A.F. Kalverboer (Universiteit Groningen)

Over de studies in de andere landen: zij beweren dezelfde resultaten te hebben bekomen, maar hebben hun resultaten nergens gepubliceerd en willen hun onderzoeksmethode niet delen. Zegt genoeg volgens mij…

Lilypie Eerste Verjaardag Ticker


#47

ben ik het niet met je eens, oke op 15 moeders maar ondertussen herkent zeker 95% van de ikkebenners dit. dus zo onderbouwt is het nog niet


#48

De persoon die de studie onderuit gehaald heeft, zegt ook niet dat sprongetjes niet bestaan hé. Ze komen gewoon niet op gestructureerde tijdstippen, zoals de originele studie beweert. Het is niet te voorspellen wanneer de sprongen zullen plaatsvinden, dus er kan geen schema met weken gemaakt worden.

Lilypie Eerste Verjaardag Ticker


#49

daar ben ik het dan weer WEL mee eens
zoals ook in het boek staat wat Rainbow al aangaf dat ze met 10 mnd/11 mnd hun eigen plasje naar de wc brengen, dat zie ik ook niet helemaal gebeuren
ik vind dat er weinig klopt van de winkel van het sprongen boek noch van het schema, maar WEL dat ze last hebben van huilen minder eetlust, neidig zijn enz


#50

Dan geloof ik dat we het eens zijn hé: baby’s die dingen bijleren worden hier soms huilerig van, eten minder goed, slapen minder,… maar valt niet te voorspellen wanneer. Je kan dus niet als ze huilen kijken van, ah ja, ze is nu 19 weken, het is een sprong! Nee, je moet ELKE keer ALLE mogelijke oorzaken afgaan en als er duidelijk niks mis is, dan kan je er pas in berusten dat het een sprong is.

Lilypie Eerste Verjaardag Ticker


#51

Dat blijft inderdaad noodzakelijk: eerst alle andere dingen uitsluiten en als er geen oorzaak te vinden is, dan gaan denken aan een sprong. Het is ook nooit mijn bedoeling om het maar makkelijk op een sprongetje te gooien, maar als je hier al jaren op de site woont en het zoveelste “ineens-topic” voorbij ziet komen dan voel je op een gegeven moment wel aan dat het bijna niet anders kan zijn dan een sprong.

Mocht het alsnog iets anders kunnen zijn, dan zet ik dat er ook altijd bij. Alleen als het overduidelijk een sprong is (dus als in het eerste berichtje al staat dat het niks anders kan zijn) dan plaats ik alleen maar een berichtje met “Sprongetje, zie oei-ik-groei-boek”.

Dus niet dat ik de indruk wek dat ik met het sprongetjesschema dagelijks hier inlog en nieuwe topics afstruin om sprongetjes te kunnen verkopen. Ik weet niet of ik die indruk wek maar dat is absoluut niet zo.

Groetekes, Sje

Gewijzigd door - Sje op 23 Jul 2009 20:55:07


#52

nee hoor. Maar misschien horen sommige mensen gewoon niet graag dat het een sprongetje is, omdat ze dan weten dat ze het probleem niet kunnen oplossen?
Want die medaille heeft ook twee kanten: je bent gerustgesteld dat het niets ernstig is, dat het wel overgaat, maar aan de andere kant zit je er mee en er is niets dat je eraan kunt veranderen.
Misschien is het beter om dan toch ook tips te geven hoe ze hun kleintje toch een beetje kunnen helpen in zo’n situatie, ipv alleen te zeggen " een sprongetje, zie oei ik groei boek" ?
Misschien dat dit helpt?

Lilypie Eerste Verjaardag Ticker


#53

Ja maar we zijn hier natuurlijk geen wandelend oei-ik-groei-boek. Er worden hier zoveel topics gestart waarvan de oorzaak in een sprongetje gevonden kan worden dat het niet te doen is om elke keer weer dat hele verhaal te tikken wat je allemaal kunt doen om je kind lekkerder in z’n vel te laten zitten.

Plus, bij elk sprongetje zijn de tips om je kindje te helpen weer anders. Kan me niet voorstellen dat het oei-ik-groei-boek er blij mee is als we hier hele hoofdstukken over gaan typen. Dan krijgt Kim moeilijkheden met het copyright denk ik.

Dus na het zoveelste sprongetjes-topic ga je vanzelf schrijven “Sprongetje, zie het oei-ik-groei-boek”.

Er zijn zat oei-ik-groei-boeken te koop (evt. via marktplaats), te leen etc., er is altijd wel een boek ergens in je omgeving in te kijken als je er meer over wilt weten en dan kun je aan de hand daarvan beslissen of je het alsnog zelf aan wilt schaffen.

Er zijn ook mensen die hier voor het gemak topics starten met “ik heb het oei-ik-groei-boek niet maar kunnen jullie even kijken of mijn kind in een sprongetje zit”. Nou sorry hoor, maar daar zijn we nou ook weer niet voor. We willen heel graag helpen maar we zijn geen bibliotheek.

En dat ouders gefrustreerd raken dat ze doordat wij met een mogelijkheid van een sprongetje komen gerustgesteld zijn dat ze weten wat er met hun kind aan de hand is maar dat ze ervan balen dat er niks aan te doen is, daar kunnen wij niks aan doen natuurlijk. Moeten ze niet op ons afreageren. Don’t shoot the messenger zeg ik dan altijd maar. Beetje ondankbaar om niet-tof te reageren als wij alleen maar komen met “het is een sprongetje en er is niks aan te doen”. Wees blij dat we de oorzaak gevonden hebben wat er met het kind aan de hand kan zijn. Dus niet eerlijk om die frustraties dan op ons af te reageren als je ervan baalt dat je weet wat er aan de hand is maar dat je er niks aan kunt doen om het op te lossen.

Groetekes, Sje

Gewijzigd door - Sje op 23 Jul 2009 21:28:45


#54
quote:
Dan geloof ik dat we het eens zijn hé: baby's die dingen bijleren worden hier soms huilerig van, eten minder goed, slapen minder,... maar valt niet te voorspellen wanneer. Je kan dus niet als ze huilen kijken van, ah ja, ze is nu 19 weken, het is een sprong! Nee, je moet ELKE keer ALLE mogelijke oorzaken afgaan en als er duidelijk niks mis is, dan kan je er pas in berusten dat het een sprong is.

<a href=“http://lilypie.com”>[img]http://b1.lilypie.com/eXpDp2.png" alt=“Lilypie Eerste Verjaardag Ticker” border=“0” /></a>


Hier kan ik me dus geweldig mee vinden.
Dat indd eerst alle dingen nagegaan worden voordat er gedacht/gezegt word dat het een sprong is, je vergeeft het jezelf nooit als er iets ernstigs aan de hand is en je denkt doodleuk dat het een sprongetje is.

Sje, ook van jou kan ik me voorstellen dat je zoiets aanvoeld en de standaard tekst neerzet. Het is natuurlijk niet leuk wanneer je complete pagina’s zou moeten quoten om een ander iets duidelijk te maken ect. Als de topicstarter open staat voor de hele sprongen-theorie moet ze indd het boek kopen.

Het komt alleen soms over dat in iedere periode/leeftijd zelfs bijna elke week/dag wel kans is dat een kindje een sprong krijgt. Als ik dus naar het schema van het boek kijk en dat er hier gezegt word; het kan iets eerder en het kan iets later, krijg ik die indruk soms.
Dus dan kom ik terug op het verhaal wat ik gequote heb.

Door te zeggen dat een kind zelfs eerder of later dan het schema een sprong kan hebben/krijgen geeft in mijn ogen aan dat velen de exacte theorie dus ook in twijfel trekken.

Maar goed, de een geloofd, de ander niet, en weer een ander half half met een eigen mening er aan vast.

<img src=“http://lilypie.com/pic/090607/Aj9q.jpg” alt=“Lilypie 6 - 18 Pic” width=“100” height=“80” " border=0>


#55

Vergeet niet dat die sprongen plaatsvinden rondom nieuwe ontwikkelingen die een kind doormaakt. Het kindje moet verwerken wat het allemaal weer nieuw bijgeleerd heeft en kan daardoor een poosje van slag zijn (=sprongetje).

Tel eens op wat zo’n kleintje allemaal leert in het eerste jaar. Heel veel! Pakken, rollen, zitten, kruipen, staan, verschillende soorten eten en drinken, tandjes. En dan hebben we het nog niet over allerlei andere prikkels als andere mensen, andere omgevingen, geluiden, etc. Dat lijken wel allemaal heel vanzelfsprekende simpele dingen maar op zo’n kleintje hebben ze een ontzettende impact.

Betrek het eens op jezelf: hoe zou je het vinden als je helemaal niks kon en in 1 jaar tijd leerde je al deze vaardigheden. Je zou knettergek worden en je zou af en toe even een time out willen nemen om dat allemaal een plekje te geven en nieuwe energie op te bouwen.

Logisch dan toch dat vooral dat eerste jaar van sprongen aan elkaar hangt?!

Als je als volwassene in een jaar tijd heel veel nieuwe dingen meemaakt en bij leert kun je het ook treffen dat je slechter slaapt, minder eetlust hebt, hoofdpijn/buikpijn hebt, dan heb je toch ook af en toe de behoefte aan een time out. In die time out ga je op vakantie, lees je een boek, ga je een uurtje sporten, ga je een strandwandeling maken en je bent weer opgeladen. Je kunt er weer helemaal tegenaan voor de volgende nieuwe dingen in het leven waarmee je kennis gaat maken. En als je die time outs niet neemt, word je hartstikke overspannen.

En zou je er zelf op zitten wachten als iedereen om je heen in zo’n time out (=sprongetje!) met je ging sollen? Dat ze je maar proberen te troosten wat je niet wilt, dat ze maar eten in je proberen te stoppen wat je niet wilt, dat je op verplichte tijden moet slapen terwijl je geen slaap hebt? Zo ervaart een baby dat. Die zit tijdens sprongen niet altijd te wachten op een hoop gedoe en wil gewoon even in eigen sopje gaarkoken.

Een baby kan niet zelf op vakantie, kan geen boek lezen, kan niet gaan sporten, geen strandwandeling maken. Die kan alleen maar liggen, plassen/poepen, huilen en flessen drinken. Hoe moet-ie dan verder nog afreageren? Precies, door gewoon een flinke poos humeurig te zijn omdat-ie zichzelf in de weg ligt. En daar hoort slechter slapen, slechter eten/drinken en misschien ook wel buikpijn bij. Gewoon pure stress die eruit moet. Niemand die een overspannen baby wil, dus geef het kindje de gelegenheid om zichzelf even in de weg te liggen.

Dus het lijkt wel allemaal onzin die sprongetjes, maar zodra je je eigen kind niet snapt, stop jezelf dan eens in het lichaampje van je eigen kindje en probeer de wereld vanuit dat lichaampje te bekijken met de kennis die je als volwassene hebt.

Voorbeeld: mensen die hier een topic starten met “mijn kindje is ziek en ze wil haar groenten niet eten. Wat moet ik doen?”. Zet jezelf eens met een griep in die kinderstoel. Eet je iets van die bak met groenten? Nee, tuurlijk niet, je wilt alleen maar thee drinken, je moet niet aan eten denken.

En dat bedoel ik dus: verplaats jezelf eens in je kind als je even niet weet wat je ermee aan moet. Hoe zou je je voelen als je je eigen kind was? En dan krijg je vaak al heel snel het gevoel “Oh ja, tuurlijk!”.

Groetekes, Sje

Gewijzigd door - Sje op 23 Jul 2009 22:14:44


#56

heerlijk, hier ben ik het nou echt 100% mee eens
AMEN!
(nu ga ik echt slapen haha)


#57

quote:
Gepost - 23 Jul 2009 : 20:49:50

Dan geloof ik dat we het eens zijn hé: baby’s die dingen bijleren worden hier soms huilerig van, eten minder goed, slapen minder,… maar valt niet te voorspellen wanneer. Je kan dus niet als ze huilen kijken van, ah ja, ze is nu 19 weken, het is een sprong! Nee, je moet ELKE keer ALLE mogelijke oorzaken afgaan en als er duidelijk niks mis is, dan kan je er pas in berusten dat het een sprong is.


Yes

Elke minuut die je je druk maakt om je verleden gaat af van je toekomst!


#58

Sje… 1 woord geweldig…

Groetjes,

Michèle


#59

Heeft die lange lap tekst toch zin gehad.

Groetekes, Sje

Gewijzigd door - Sje op 24 Jul 2009 13:01:14


#60

jouw ego is weer opgekrikt
Ik heb me in ieder geval kostelijk vermaakt en daar gaat het om…Niet waar? Sje?