Het is erg maar waar.....

Lucas is een compromis.
Ik wilde graag Luc en Cas had het alleen maar over Cas jr (zogenaamd voor de lol, jaja).
En ik wilde dat ons kind een eigen naam had en niet die van zijn vader.
Toen zag Cas een keertje gtst, daar kwam Lucas in voor. Mooi, hadden we allebei ons zin.
Meteen tegen iedereen gezegd: "als het een jongen wordt zal hij Lucas heten".
Maar dat was een grapje, tot een maand of 1,5 voor de bevalling. Toen hadden we nog niks. Hebben we Lucas maar gehouden. Iedereen was er al wel een beetje aan gewend en wij vonden het eigenlijk wel een hele leuke naam!

Dat is het verhaal achter de naam Lucas voor ons.