ik was 31 weken zwanger en ging naar de verloskundige voor controle, ze zijden dat alles goed was behalve dat me buik te klein was, dus ze hebben me door gestuurt naar de gynocoloog voor een exstra controle. nou me buik was inderdaad te klein

dus ik werd opgenomen in het ziekenhuis, na allemaal onderzoeken blek dat ik zwangerschap vergifteging had en me bloeddruk was te hoog. ik lag aan het infus moes welke dag 3x aan het hard apperaat om te kijken of het goed ging met me dochter.

10 dagen later was me bloed druk zo gesteegen dat ik moes bevallen anders zou ik of me dochter het niet redden. nou ik heb een spoed kijzersnede gehad, gelukig was me dochter helemaal gezond aleen ze was wel te klein en te licht ze woog 1450 gram heel klein dus ze moest in een cuveuze tot ze wat groter was geworden met mij ging het ook goed mijn bloed druk zakte na een paar dagen

hallo allemaal,

hier dan mijn bevalings verhaal:

2-2-2010 was ik uitgerekend maar ze kwam nog niet, zaterdag ochtend om 7.00 kreeg ik krampjes in mijn buik dus ik ging naar de wc,maar het lukte niet dus ik nam een bakje thee (meestal helpt dat) maar nog steeds ging het niet. dan maar weer terug naar bed dacht ik om 7.50 voelde ik iets knappen in me buik en zei tegen me vriend: volgens mij moet ik ff gaan staan, zodra ik ging staan leek het wel alsof ik in me broek plaste me vliezen waren dus gebroken, gelijk hevige krampen dus ben ik onder de douche op een stoel gaan zitten. de weeen waren begonnen!!!! ze kwamen al 8.30 om de 5 min soms zelf na 3min, verloskundige gebeld en die zei: kan niet bestaat niet bel over 2 uur maar terug :s om 9.30 kreeg ik enorme persdrang en kon ik me weeen niet meer opvangen. verloskundige weer gebeld (onze moeders waren al geariverd) om 9.45 kwam ze eindelijk en ging ze kijken. 7cm ontsluiting, als een speer naar het ziekenhuis . moest een trap af van 15treen, waar ik zekers 15 min over gedaan heb door de weeen. eenmaal in het ziekenhuis mocht ik gelijk gaan persen ze had ene klein knipje gemaakt, en om 11.20 was ze eruit :D de bevalling was dus super gegaan alleen zag ik dat iedereen ineens heel ernstig keek, toen het hoofdje kwam gooide ze der arm en schouder eruit waardoor ik dus letterlijk tot aan me poepertje was uitgescheurt, gyneacoloog moest erbij komen, eigenlijk moest ik naar het ok en onder narcose gehecht worden, maar omdat we niet zeker wisten of me kringspier het nog deed (die was aan flarden gescheurt) moest ik bij blijven na anderhalfuur hechten was het dan eindelijk klaar, elke steek heb ik gevoeld, hij trok het elke keer open om het over elkaar heen te kunnen hechten. totaal had ik 38 hechtingen , meeste onderhuids en in me darm. 6 weken lang kon ik niet zitten haast niet lopen en niet zelf me kind oppakken, het is gelukkig alemaal goed gekomen maar ik mag nooit meer via de naturlijke manier bevallen. tot op de dag van vandaag bijna 6 maanden verder heb ik er nog steeds last van en kan ik ook nog steeds geen sex hebben.

groetjess

daisy, mama van shania

Het begon allemaal op dinsdag 27 april 2010 [ precies een week te vroeg dan de datum dat ik uitgerekend was ] , s'ochtends voelde ik al wat rommelen en ik voelde me anders als normaal. Vlak voor dat stijn naar onze zaak ging maakte hij er nog grapjes over van 'als het vandaag maar niet gebeurt, want ik heb vandaag een belangrijke meeting. ' nou die meeting heeft manlief niet kunnen halen, want een kwartiertje na dat hij weg was braken m'n vliezen.  ik hem maar even opgebelt en nog gezecht dat hij niet hoefde te komen, maar hij is meteen naar huis gereden. Ondertussen ben ik lekker in bad gekropen, bubbelbad aan gezet en nog heerlijk kunnen ontspannen  toen stijn thuis kwam meteen gebeld en binnen een uur waren ze er, het ging niet hard en zou nog lang kunnen duren want ik had pas 3 cm ontsluiting, maar dat maakte niet zoveel uit vond ik want als het ging zoals nu, met af entoe een paar krampjes had ik niets te klagen. dit was zo rond tien uur half elf in de ochtend. Smiddags rond een uur of drie piepte ik wel anders, ik kon de weeen nog maar slecht op vangen en kon van de pijn niet liggen staan of zitten dus maar even terug in bad, natuurlijk niet zo relaxed als vannochtendd want die rot weeen waren veel heviger. Om vier uur kwam de vk weer en heeft even een kijke genomen.  ik zat op 9 cm ontsluiting en mocht beginnen met persen, maar ik had totaal geen persdrang :S, toch maar begonnen want ik wouw de kleine vent [ we wisten al dat het een jongen werd ] zo graag zien. Het schoot enorm op, want na een dikke twintig minuten was onze Keanu op de wereld., wel wat aan de kleine kant maar verder was alles goed met hem. en met mij ook ik was totaal niet in gescheurd niets , en de pijn van de  bevalling viel me enorm mee , als alle bevallingen zo gaan dan doe mij nog maar drie kinderen er bij :D.

heel veel liefs, Kiki .

Mijn zwangerschap eindigde met 33 weken met een spoedkeizersnede. Een hele hectische, soms haast onwerkelijke periode. Nu 10 maanden later terug kijkend op deze periode, vertrouw ik mijn verhaal maar eens toe aan het digitale papier!

Op 6 augustus 2009, een dag voor mijn uitgerekende datum, had ik een afspraak staan bij de gynaecoloog voor mijn te hoge bloeddruk. Dit was al vanaf 37 weken zo en ondertussen waren we dan ook medisch geworden. Maar goed, we hadden dus die afspraak staan een dag voor de uitgerekende datum. De gynaecoloog zei dat het een afspraak werd om het over inleiden te gaan hebben. Daar zaten we natuurlijk niet op te wachten, dus maar inpraten op ons mannetje om spontaan te komen.

De ochtend van 6 augustus ging mijn man om 6.30 uur naar zijn werk en zei voor hij wegging:' Jammer schat, we gaan er maar vanuit dat we ingeleid gaan worden...' En om 7.15 uur begonnen mijn weeen... Ik had al zo'n 5 weken voorweeen gehad, maar dit voelde echt anders. Ik ben meteen gaan klokken, en ze kwamen al meteen om de 5 minuten en duurde een minuut. Ik heb toen nog even gauw mijn ons bed verschoont, de was in de droger gedaan en de babykleertjes nogmaals opgevouwen. Ik kon niet geloven dat we al heel snel papa en mama werden van ons eerste kindje!

De weeen waren nog niet heel erg heftig en ik kon er nog zonder puffen doorheen. Om 9.30 uur werd het toch wel wat heftiger en duurde ze langer, dus toen maar mijn man gebeld. Die dacht dat ik een grapje maakte, hij had er al geen rekening mee gehouden dat het nog spontaan zou gaan gebeuren! Hij kwam gelijk naar huis en zijn we naar het ziekenhuis gegaan waar we om de hoek wonen. Die had ik ook ondertussen al gebeld en de verpleegkundige aan de lijn vertelde dat het beter was om te laten kijken omdat het wel snel leek te gaan. In het ziekenhuis bleek ik nog maar 2 cm ontsluiting te hebben en waren de weeen nog niet zo hevig, volgens het ctg apparaat maar ook volgens mijn gevoel. Dus konden we weer naar huis, en moesten we om 14.00 uur weer terug komen om te kijken. Toen was mijn ontsluiting nog maar 3 cm en ik lag er nog rustig bij ( de weeen waren ook nog niet zo heftig) dus het zou nog erg lang gaan duren volgens deze verloskundige, misschien wel 2 dagen!We moesten om 19.30 uur maar even bellen om te vertellen hoe het ging en dan kon mijn eventueel nog een pijnstiller halen zodat ik nog kon slapen 's nachts. En zo gingen we om 16.00 uur weer naar huis...

Thuis aangekomen werden de weeen wel snel heviger, het opvangen ging redelijk maar het werd pittig. Mijn man heeft nog gewoon voor zichzrlf gekookt ( spinazie) en vroeg of ik ook nog wilde ( nee dus!) Ik ben tegen 17.00 uur op bed gaan liggen om de weeen op te vangen, maar de buikweeen gingen over in rugweeen en dat was niet meer op te vangen op bed. Ik ben onder de douche gegaan waar ik pas mijn slijmprop verloor ( mijn vliezen waren ook nog niet gebroken). Het warme water hielp goed en ondertussen was mijn man er ook bij gekomen om de weeen weg te masseren. Zo ging het echt super! Tuurlijk, het was pijnlijk maar op zich kwam ik er goed ddorheen. Tegen 19.15 uur ging mijn man het ziekenhuis bellen hoe het ging en was ik ondetussen op het toilet gaan zitten, want ik moest poepen... Alle zwangerschaps en bevallingsboeken doorgelezen en dan toch nog het belangrijkste vergeten, poepen betekent persdrang! Maar goed, gelukkig was mijn man wel zo helder en melde het de verpleegkundige aan de telefoon dat ik aan het persen was. We moesten dus onmiddelijk naar het ziekenhuis! Mijn man trok me letterlijk en figuurlijk van de wc en gooide me in een pyama en badjas. We zijn gauw naar de auto gegaan, een meter of 20 lopen en voordat ik mocht gaan zitten moest er eerst een vuilniszak op de stoel, want stel je eens voor dat mijn vliezen zouden breken op de stoel van de nieuwe auto...! Nee hoor, die vuilniszak lag al weken in de auto en kwam nu goed van pas.

In het ziekenhuis aangekomen, het was inmiddels 20.05 uur, gelijk naar verloskunde om een lege gang aan te treffen... Geen kip te bekennen op die hele afdeling! Mijn man is maar gaan roepen en daar kwam iemand op af, ze bleken al een verloskamer voor me klaar gemaakt te hebben want het zou snel gaan werd ze gezegd... De persweeen waren op dat moment al vermindert. Op de verloskamer aangekomen en op de 'tafel' te zijn geinstalleerd werd er naar de reden gvraagd van het bevallen in het ziekenhuis en ik melde mijn te hoge bloeddruk. De verpleegkundige wilde deze nog gaan meten, maar ik riep dat er weer een perswee aan kwam. De verpleegkundige keek en rende snel de kamer uit naar een verloskundige. Deze kwam binnen en kon me van een afstandje van ongeveer 6 meter vertellen dat ik mee mocht persen en dat we binnen 5 minuten papa en mama zouden zijn. Ze heeft nog 10x gevraagd of dit echt mijn eerste bevalling was want ze kon er niet over uit hoe snel het ging. En dat we best wel eerder hadden mogen komen,, wat ons had tegen gehouden? Mijn man zei:" het ging thuis nog zo lekker, tot ze moest poepen..."Maar goed, de verloskundieg had gelijk, na nog 2x persen werd om 20.24 uur onze zoon Luka Cornelis Wouda geboren! Een heerlijk mannetje van maar 2775 gram en 49 cm lang, ons wondertje!

Zo'n bevalling gun ik echt iedereen! Ik had veel nare verhalen gehoord, maar ben blij dat ik zelf een positief verhaal kan vertellen.

ik wil effe zeggen dat we gisteren een test hebben gedaan en bleek dat wij zwanger zijn van ons derde kindje

heerlijk wat een fijn gevoel en hopen dat alles goed gaat

liefs

ik ben nu bijna vier maanden moeder al voelt dat nog niet zo onze zoon kenji is 10 weken te vroeg geboren hij 28 nov 09 geboren en we waren uitgerekent op4 feb 10

ik was al tien weken zwanger toen we er achter kwamen had nergens geen last tot

ik uit mijn nacht dienst kwamen  zoveel buik pijn kreeg en kliene beetjes bloed verloor omdat moment dacht ik dat er van binnen iets niet goed zat bloed geprikt en ja hoor u bent zwanger oh en nu dat was het eerste wat er door je hooft gaat is het gezond niet gepland maar welkom ons klein wondertje. op maandag acond lekker uit eten geweest niks aan de hand dinsdag avond nog gewerkt een avond dienst volede me toen al raar die avond net of ik griep kreeg eerder naar huis gegaan en me bedje in snachts om vier uur werdt ik wakker pijn in me rug even uit bed wat water gedronken pijn was weer weg ging weer lekker naar bed, uh het komt weer terug nou dan de bank maar proberen zo toch nog een uurtje geslapen man kief de duur uitgewerkt en niks gezegdt smorgen swerdt het alleen maar erger maar ik wis niet dat het rug weeen waren memoeder belde ze vroeg hoe is het ik zei voel me niet goed het is nu elf uur en loop al vanaf vier uur vanacht met pijn in me rug en begin ook in me buik het eerst wat me moeder zei hou de tijd bij gedaan en inderdaad om de vijf min kwam het terug schit en nu dokter gebeld was ook mijn vloskundige, die was er binnen drie min naar het zh zei hij zie het al aan je gezicht. oke daar gaan we me man wis nog vanniks erg he maar het ging toen zo snel in het zh bloed geprikt urine op gevangen echo gemaakt weeen remmers hielp niet had een hele hoge bloed druk kregen ze niet om laag toch me man maar gebeld dat het niet goed ging en dat hij moest komen gelukkig had ik me zus mee genomen. long rijping prik gehad andere weeen remmers zo eindelijk savonds werdt het rustiger toen kwam de dokter u moet naar rotterdam kinderziekenhuis shofia oke savond om negen uur was ik daar 1 cm onsluiting heb. bed rust en u lig hier nog wel een paar weken mw  das minder als je dat te horen krijgt oke half twaalf sacht naar mijn kamer gebrach me man ging weer naar huis volgende dag om vijf uur kreeg ik 2e longrijping deed zeer maarja alles voor het kindje hetkindje moest 48 bliven zitten ween waren er nog wel maar niet zo erg meer vrijdag avond 19:00 uur weeen remmers stoppen oke eidelijk uit bed ik ben nu precies 30 weken en 2 dagen dokter kwam nog en zei alles goed jou hoor oke alles ziet er goed uit slaap lekker vanavond zal ik doen dokterme man ging naar huis was toch rustig 2 uur in de nacht wordt ik wakker wil op mijn mob kijken hoe laat het is draaue me eigen om en toen brak me water. druk op de bel voor een zuster die kwam gelijk dokter er bij gehaald wou tussen mijn benen kijken maar ik had zulke heftige weeen dat ik ze niet open kon doen nou toch me benen op gedaan en het eerste wat hij riep rennen anders halen we de vloskamer niet onder tussen werdt mijn man gebeld ik hoorde haar in de verte zeggen doe maar rustig aan want u gaat het niet halen dit gebeurde in 15 min eenmaal op de vloskamer vier keer geperst en het was er een jongen 15.15 van gewicht en nog gezond ook papa was er helaas niet bij die was te laat

Ik ben op 20-03-2009 1 jaar geworden.Ik heb een hele leuke verjaardag gehad met veel bezoek  en kadotjes,ooooeeeiiii ook had ik mn eigen taart kapot geslagen en wat zag ik uit!! haha mama heeft hier hele leuke fotos van.ik had veel plezier met alle kindjes die er waren,mijn papa en mama hadden alles mooi versierd.alles van bumba want die vond ik toen zo leuk

inmiddels word ik volgende maand alweer 2 jaar en hoop dat mijn verjaardag net zo leuk word,maar daar zorgt mijn mama wel voor,dit jaar krijg ik alles in de thema van prinses dat vind ik nu zooo leuk.

Mn kleine meid die bijna 4maand is wil niets anders dan borstvoeding!

heb al vanalles geprobeerd waardoor ze de fles zou nemen maar niets helpt!!ze wil enkel bv!! zelfs als de papa haar geeft wil ze ook geen fles!nochtans heeft ze al van een fles gedronken!maar nu wil ze niet meer!en het is echt nodig want ik moet terug gaan werken!

Mijn naam is Jenny en ik ben 20 jaar oud en ben er pas geleden achter gekomen dat ik zwanger ben

Ik ben een nieuweling hier. Afgelopen weekend een test gedaan en die zei dat ik zwanger was!!!!! 20 januari naar de vk en dan kijken hoe lang ik zwanger ben (denk zelf ong 6 weken)..... Succes allemaal

Groetjes Danielle

Ik vind dit zo moeilijk, maar ik moet het schijven en er moeten mensen zijn die het lezen. Ik kan deze emoties met niemand delen ook niet met mijn man. ik heb 6 weken geleden een dochter gekregen, maar ik voel niets voor het engeltje.