hoi iedereen.

vorig jaar april ontdekte ik dat ik 5 weken zwanger was. ik heb een super zwangerschap gehad. ik mocht werkelijk alles blijven eten omdat ik nauwelijks aankwam en mijn bloeddruk altijd laag was. soms zelfs aan de lage kant. toen ik 36,5 week zwanger was werd ik niet lekker, ging slecht slapen en kreeg buikpijn. om een gegeven moment moest ik naar ut ziekenhuis voor een ctg en dan kreeg ik een slaappilletje voor de rust. mijn verloskundige had me doorgestuurd toen. ze heeft toen helaas geen echo gemaakt wat achteraf wel had gemoeten. op 5 december 2008 kreeg ik ergere buikpijn en ik d8 dat het begonnen was. ik ben het hele weekend ziekn geweest. op 8 december, op mijn verjaardag, moest ik op controle naar de verloskundige, ze zij dat ik er slecht uitzag en ze maakte meteen een echo. dit was trouwens een andere verloskundige omdat wij een praktijk hebben met 5 verloskundigen. ze d8 dat ik geen vruchtwater meer had. doorgestuurd naar de gyn. die bevestigde dat dan ook. op 9 december om 8 uur moest ik in het ziekenhuis zijn en ik werd om half 10 ingeleid. een kwartier later lag ik zwaar in de weeen en hebben ze mij naar de verloskamer gereden. om half 1 begon ik over te geven en viel ik half weg. me man heeft samen met de verpleeging besloten mij een ruggenprik te geven. die heb ik toen gehad. ik ben toen ik slaap gevallen en dat was ideaal. om kwart over 3 werd ik naar de verloskamer weer gereden en om half 4 zei ik dat ik pijn had. dat kon niet zeiden ze want ik had een ruggenprik gehad. toen kwam de gyn om kwaert voor 4 en ik had al volledige ontsluiting. 4 uur ben ik begonnen met persen en om 6 voor 5 werd onze prachtige dochter geboren. dankzij de ruggenprik ben ik in slaap gevallen en was ik volledig ontspannen waardoor ik in 2 uur tijd van 2 naar 10 cm ben gegaan. en persen viel mij zo mee. boven het bed hing een spiegel zo heb ik me eigen dochter geboren zien worden. en omdat ik het kon zien gaf mij het de moet door te gaan. een uur naar de bevalling wandelde ik al over de afdeling.

de volgende dag kwam ik thuis en heb alleen 's middags nog op bed gelegen. ik hgad tijdens de bevalling ook niets opgelopen een scheur geen knip. ik kan wel zeggen dat ik voor een eerste kindje de perfecte bevalling heb gehad. en ik ben dan ook niet bang voor een tweede bevalling...

Onze kleine vechter is 15 weken te vroeg gekomen hij woog 780 gram bij zijn geboorte en de doktoren vroegen zich af of hij het wel kon redden maar nu is hij anderhalf en weeg al 8 kilo en is 73 cm groot Wel heeft hij zijn linker stemband die naar binnen groeit dus daar moeten we veel rekening meehouden met spelen enz. Ook de de doktoren zijn bang dat hij op ten duur niet meer zelfstandig kan ademen. maar daar hebben ze dan wel een oplossing voor hopen we!!!

Zwangerschap en bevalling van mijn tweeling

Mijn bevalling was raar genoeg heel gezellig!! het begon in de nacht van 22 oktober 2007 ik was alleen thuis (mijn vriend was werken ) en zat met te vervelen achter de computer totdat ik ineens merkte dat ik lichte krampen kreeg ( ik was pas 35 weken!! ) ik dacht er verder niet zo bij na tot dat ik in de gaten greeg dat ze regelmatiger en heftiger werden .Ik raakte in paniek en ging vlug naar de badkamer omdat ik het gevoel had dat ik vruchtwater verloren was en ja hoor ik wilde net mijn knoop van mijn broek open maken en er stroomde een golf vruchtwater doorheen..Ik helemaal in shock naar de telefoon gestompeld om mijn vriend te bellen, inmiddels had ik de weeen al om de 3 minuten.. Mijn vriend natuurlijk hals over kop naar huis op zn brommertje in een dikke 10 minuten was hij er maar ik had het gevoel dat ik al uren aant wachten was, ik hield het niet meer! wij zn ouders gebeld want we hadden zelf namelijk geen auto om ons op te halen..Ik was ontdanks alle pijn die ik had zo enthausiast dat het eindelijk ging gebeuren!!Eindelijk kwamen ze aan en ik had al het gevoel dat ik persen wilde maar probeerde me zo groot mogelijk te houden..Eenmaal in de auto gaf mn schoonvader gas en binnen een mum van tijd waren we bij het ziekenhuis. Ik herriner me nog dat me schoon moeder me hielp om de weeen weg te persen op het grasveldje voor het ziekenhuis en dat ik daarna in een rolstoel werd gezet en met een vaart door het ziekenhuis werd geholpen haha.. Toen ik in de verlos kamer kwam mocht ik meteen beginnen met persen ik had al voledige ontsluiting!! Mn vriend hield de hele tijd mijn hand vast en steunde me geweldig! En 4 uurtjes later legden ze ons wondertje op mijn buik Jordy Hij keek me met twee hele lieve oogjes aan en ik was op slag verliefd een moment om nooit meer te vergeten!! En de pijn? Die was ik opslag vergeten!